آرلی راسل هکشایلد

آرلی راسل هکشایلد در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۰ زاده شد. او لیسانس خود را از کالج سوارتمور گرفت و دکترای جامعه‌شناسی را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی به پایان برد. سال‌ها در همین دانشگاه تدریس کرد و اکنون استاد بازنشسته آن است. پژوهش‌های او نشان می‌دهد که احساسات فقط امری درونی و خصوصی نیستند و در ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی شکل می‌گیرند و تنظیم می‌شوند.

شهرت جهانی او با کتاب «قلب مدیریت‌شده: تجاری‌شدن احساس انسانی» (۱۹۸۳) آغاز شد. او در این کتاب، با پژوهش درباره مهمانداران هواپیما و مأموران وصول مطالبات، مفهوم «کار عاطفی» را مطرح کرد. منظور او کوشش کارکنان برای ساختن یا سرکوب احساس خود است تا با خواست کارفرما و مشتری همخوان شود. او میان «بازیگری سطحی» و «بازیگری عمیق» تمایز گذاشت و از «قواعد احساس» سخن گفت، یعنی هنجارهای نانوشته‌ای که تعیین می‌کنند در هر موقعیت چه احساسی شایسته است. در این کار از جامعه‌شناسی نمایشی اروینگ گافمن و از نقد مارکس درباره بیگانگی نیروی کار اثر پذیرفت.

هکشایلد در «شیفت دوم» (۱۹۸۹، با همکاری آن ماخونگ) زندگی زوج‌های شاغل را بررسی کرد و نشان داد که زنان پس از کار بیرون از خانه، کار خانگی و مراقبت از فرزندان را هم بر دوش می‌کشند. «تنگنای زمان» (۱۹۹۷) به این پرسش می‌پردازد که چرا کارکنان یک شرکت بزرگ، با وجود سیاست‌های کار انعطاف‌پذیر، ساعت بیشتری را در محل کار می‌گذرانند و خانه برایشان به جایی پرفشار تبدیل شده است. او همچنین درباره مراقبت و کار مهاجران پژوهش کرد و به مفهوم «زنجیره‌های جهانی مراقبت» پرداخت، از جمله در کتاب «زن جهانی» که با باربارا ارنرایش ویراست کرد.

«غریبه در سرزمین خود: خشم و سوگ در راست آمریکا» (۲۰۱۶) حاصل پژوهشی چندساله در لوئیزیانا است. در این کتاب «روایت عمیق» را مطرح کرد، یعنی داستانی احساسی که هر گروه برای فهم تجربه خود می‌سازد، و از «دیوار همدلی» میان گروه‌های سیاسی گفت. این کتاب فینالیست جایزه ملی کتاب آمریکا شد. او در «غرور ربوده‌شده» (۲۰۲۴) به پیوند احساس تحقیر و سیاست در منطقه‌ای روستایی در کنتاکی پرداخت. از دیگر آثار او «خود برون‌سپاری‌شده» (۲۰۱۲) و «تجاری‌شدن زندگی صمیمی» (۲۰۰۳) است.