ابراهیم سلطانی

ابراهیم سلطانی، پزشک، پژوهشگر علوم سیاسی و استاد نظریهٔ سیاسی ایرانی است. او ابتدا پزشکی خواند و از دانشگاه علوم پزشکی ایران فارغ‌التحصیل شد، اما مسیر علمی خود را به سوی علوم سیاسی، نظریهٔ سیاسی و نسبت دین و سیاست تغییر داد. سپس در دانشگاه سیراکیوز تحصیل کرد و کارشناسی ارشد و دکترای خود را در علوم سیاسی از این دانشگاه گرفت. صفحهٔ دانشگاه میشیگان شرقی نیز او را دانشیار علوم سیاسی معرفی می‌کند که حوزه‌های کاری‌اش سیاست تطبیقی و بین‌الملل و نظریهٔ سیاسی است.

سلطانی در فضای فکری ایران بیش از همه با ماهنامهٔ کیان شناخته می‌شود. او از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹ سردبیری این نشریه را بر عهده داشت؛ نشریه‌ای که در دههٔ هفتاد یکی از مهم‌ترین محمل‌های بحث‌های روشنفکری دینی، فلسفهٔ دین، اصلاح دینی، کلام جدید و نسبت دین و دموکراسی بود. در معرفی دانشگاهی او نیز آمده است که سردبیر کیان بوده و پژوهش‌هایش عمدتاً بر دین و سیاست در خاورمیانه، سکولاریسم و مهاجرت متمرکز است.

اهمیت سلطانی در پیوند میان دو حوزه است: از یک سو مباحث فلسفهٔ دین و کلام جدید در ایران، و از سوی دیگر نظریهٔ سیاسی و مطالعات دین و سیاست در محیط دانشگاهی آمریکا. او در ترجمه و معرفی متون فلسفهٔ دین به فارسی نیز نقش داشته و همراه با آرش نراقی، که آن زمان با نام احمد نراقی نیز می‌نوشت، چند اثر مهم را به فارسی برگردانده است.

کلام فلسفی مجموعه‌ای از مقاله‌ها در حوزهٔ فلسفهٔ دین و الهیات فلسفی است. این کتاب در فضای فکری دههٔ هفتاد ایران اهمیت داشت، زیرا مخاطب فارسی‌زبان را با پرسش‌های کلاسیک و جدید فلسفهٔ دین آشنا می‌کرد؛ پرسش‌هایی دربارهٔ وجود خدا، عقلانیت ایمان، مسئلهٔ شر، رابطهٔ دین و اخلاق، و امکان دفاع فلسفی از باور دینی. مشخصات نشرهای موجود نیز این کتاب را با ترجمهٔ ابراهیم سلطانی و احمد نراقی و نشر صراط ثبت کرده‌اند.