اردوگاه نه یک واقعیت تاریخی ساده یا یک انحراف از گذشته، بلکه ماتریس پنهان و نامرئیِ فضای سیاسیِ مدرنیته‌ای است که ما در آن زندگی می‌کنیم.
زندگی و اندیشه
جورجو آگامبن فیلسوف و نظریه‌پرداز سیاسی برجسته ایتالیایی است که بیش از هر چیز به دلیل پژوهش‌هایش در زمینه زیست‌سیاست، وضعیت استثنایی و مفاهیمی چون «حیات برهنه» شناخته می‌شود. اثر چندجلدی و شاخص او با عنوان «هومو ساکر» (Homo Sacer) تأثیری عمیق بر فلسفه سیاسی، حقوق و مطالعات فرهنگی معاصر گذاشته است. آگامبن در آثار خود با تکیه بر آرا و اندیشه‌های مارتین هایدگر، والتر بنیامین و میشل فوکو به تحلیل ساختارهای قدرت و حاکمیت مدرن می‌پردازد.
جورجو آگامبن در سال ۱۹۴۲ در رم متولد شد. او در دانشگاه رم در رشته حقوق تحصیل کرد و رساله دکترای خود را درباره اندیشه سیاسی سیمون وی نوشت. در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۸ در سمینارهای مارتین هایدگر در لوترباخ شرکت کرد که این تجربه تأثیری بنیادین بر تفکر فلسفی و روش‌شناسی او بر جای گذاشت. آگامبن پس از آن به پژوهش در زمینه نشانه‌شناسی، زیباشناسی و نقد ادبی پرداخت و سال‌ها به عنوان ویرایشگر آثار والتر بنیامین به زبان ایتالیایی فعالیت کرد؛ فردی که اندیشه‌اش همراه با فوکو و هایدگر، ضلع سوم مثلث تأثیرگذاران بر آگامبن را تشكیل می‌دهد.
شهرت جهانی آگامبن عمدتاً حاصل پروژه عظیم و چندجلدی «هومو ساکر» است که نگارش آن از اواسط دهه ۱۹۹۰ آغاز شد. او در این پروژه با بازخوانی حقوق روم باستان و تلفیق آن با نظریه زیست‌سیاست میشل فوکو و مفاهیم حاکمیت و وضعیت استثنایی کارل شمیت، نشان می‌دهد که چگونه قدرت حاکم مدرن بر پایه گنجاندن «حیات برهنه» (زندگی صرفاً زیست‌شناختی و محروم از حقوق سیاسی) در قلمرو قانون از طریق تعلیق خودِ قانون شکل می‌گیرد. از نظر او، اردوگاه (مانند اردوگاه‌های کار اجباری) نه یک وضعیت استثنایی گذرا، بلکه ماتریس و الگوی اصلی فضای سیاسی مدرنیته است.
علاوه بر فلسفه سیاسی، آگامبن در حوزه‌های الهیات سیاسی، زیباشناسی، زبان‌شناسی و ارکئولوژی (تبارشناسی) مفاهیم فلسفی نیز آثار ارزشمندی به نگارش درآورده است. او با نقد ساختارهای دموکراسی غربی، تکنولوژی و جوامع کنترل، بر ضرورت بازاندیشی در مفاهیمی مانند عمل، فرمِ زندگی و رهایی دست می‌گذارد. از دیگر آثار مهم او می‌توان به «وضعیت استثنایی»، «باقیمانده‌های آوشویتس»، «جامعه آینده» و «زبان و مرگ» اشاره کرد.
