حسین سوزنچی

حسین سوزنچی تحصیلات دانشگاهی خود را در الهیات، فلسفه و کلام اسلامی در دانشگاه امام صادق آغاز کرد و پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود را درباره رویکرد استاد مطهری به سنت و تجدد در حوزه اندیشه دینی نوشت. او سپس در مقطع دکتری فلسفه و حکمت اسلامی، گرایش حکمت متعالیه، در دانشگاه تربیت مدرس تحصیل کرد و رساله‌اش را با عنوان «بررسی انتقادی مسئله تشکیک وجود در حکمت متعالیه» به پایان رساند. هم‌زمان تحصیلات حوزوی را نیز ادامه داد و طلبه درس خارج حوزه علمیه قم است.

سوزنچی در دانشگاه باقرالعلوم به‌عنوان استاد تمام گروه علوم اجتماعی فعالیت دارد. حوزه‌های اصلی پژوهش او شامل حکمت متعالیه، تشکیک وجود، وحدت وجود، فلسفه علوم انسانی، علم دینی، نسبت علم و دین، تحول علوم انسانی، فقه و اخلاق، و مسائل زن و خانواده است. مقالاتی مانند «امکان وحدت شخصی وجود در حکمت متعالیه»، «جایگاه روش در علم»، «علم دینی به منزله مبنایی در باب نحوه تعامل علم و دین»، «امکان علم دینی» و «تمایز فقه و اخلاق» از جمله نوشته‌های او در این حوزه‌هاست.

بخش مهمی از کار فکری سوزنچی به دفاع و تبیین امکان علوم انسانی اسلامی اختصاص دارد. او می‌کوشد از دل فلسفه اسلامی و سنت کلامی و فقهی، چارچوبی برای مواجهه با علوم انسانی مدرن و مسائل اجتماعی معاصر به دست دهد. در کنار پژوهش‌های فلسفی، او در مناظره‌ها، نقدها، درس‌گفتارها و نوشته‌های اجتماعی و دینی نیز حضور فعال داشته است.