جیمز رابینسون

جیمز آلن رابینسون در ۲۷ فوریه ۱۹۶۰ در بریتانیا به دنیا آمد. او در اقتصاد و علوم سیاسی تحصیل کرد و در مقام پژوهشگر، استاد دانشگاه و نویسنده، بیشتر بر نسبت میان قدرت، نهادها، توسعه اقتصادی و دگرگونی‌های تاریخی جوامع تمرکز کرده است.

رابینسون در دانشگاه‌هایی چون ملبورن، کالیفرنیا، هاروارد و دانشگاه شیکاگو فعالیت علمی داشته و در دانشگاه شیکاگو استاد علوم سیاسی و سیاست‌گذاری عمومی بوده است. پژوهش‌های او اغلب ترکیبی از اقتصاد، تاریخ، علوم سیاسی و مطالعات میدانی است و به‌ویژه درباره آمریکای لاتین و آفریقا اهمیت یافته است.

شهرت عمومی او بیش از همه به همکاری با دارون عجم‌اوغلو بازمی‌گردد. کتاب «چرا ملت‌ها شکست می‌خورند» با طرح تمایز میان نهادهای فراگیر و نهادهای بهره‌کش، توضیح می‌دهد که چرا برخی کشورها به رفاه و ثبات می‌رسند و برخی دیگر در فقر، استبداد و ناپایداری گرفتار می‌مانند. کتاب «راه باریک آزادی» نیز نسبت دولت، جامعه و آزادی را در چارچوبی تاریخی و نهادی بررسی می‌کند.

اهمیت اندیشه رابینسون در این است که توسعه را نه صرفاً نتیجه منابع طبیعی، فرهنگ یا جغرافیا، بلکه محصول سازوکارهای نهادی، توزیع قدرت و کشمکش‌های سیاسی می‌داند. از این منظر، آثار او برای فهم مسئله توسعه، دولت، دموکراسی و نابرابری در جهان معاصر اهمیت ویژه‌ای دارند.