زندگی و اندیشه
جان دبلیو فیشر پژوهشگر استرالیایی حوزه سلامت معنوی، بهزیستی معنوی و آموزش معنوی است. او بیشتر با «مدل چهار حوزه‌ای سلامت و بهزیستی معنوی» شناخته می‌شود؛ مدلی که سلامت معنوی را در نسبت انسان با خود، دیگران، محیط و امر متعالی بررسی می‌کند. ابزار سنجش SHALOM نیز از مهم‌ترین دستاوردهای پژوهشی او در ارزیابی بهزیستی معنوی است.
جان دبلیو فیشر از پژوهشگران حوزه سلامت معنوی، بهزیستی معنوی و آموزش در استرالیاست. پژوهش‌های او عمدتاً در پیوند میان معنویت، سلامت، آموزش و سنجش تجربی بهزیستی معنوی قرار می‌گیرند. او با دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه ملبورن، دانشگاه بالارات و فدراسیون یونیورسیتی استرالیا پیوند پژوهشی داشته و آثارش در مطالعات سلامت معنوی، آموزش دینی و معنوی، و روان‌سنجی معنویت مورد ارجاع قرار گرفته‌اند.
محور اصلی کار فیشر «مدل چهار حوزه‌ای سلامت و بهزیستی معنوی» است. بر پایه این مدل، سلامت معنوی در کیفیت رابطه انسان با چهار ساحت نمایان می‌شود: رابطه با خود در حوزه شخصی، رابطه با دیگران در حوزه جمعی، رابطه با طبیعت و محیط در حوزه زیست‌محیطی، و رابطه با خدا یا امر متعالی در حوزه متعالی. اهمیت این مدل در آن است که می‌کوشد معنویت را به دین‌داری فرو نکاهد و در عین حال امکان سنجش تجربی آن را فراهم کند.
فیشر در مقاله‌ها و فصل‌هایی مانند «Understanding and Assessing Spiritual Health» در International Handbook of Education for Spirituality, Care and Wellbeing به توضیح ماهیت سلامت معنوی و راه‌های ارزیابی آن پرداخته است. او سلامت معنوی را بُعدی بنیادی از سلامت می‌داند که می‌تواند با ابعاد جسمانی، روانی، عاطفی، اجتماعی و حرفه‌ای زندگی انسان پیوند برقرار کند و آن‌ها را یکپارچه سازد.
از مهم‌ترین دستاوردهای او توسعه ابزارهای سنجش بهزیستی معنوی، به‌ویژه Spiritual Health and Life-Orientation Measure یا SHALOM است. این ابزار برای سنجش فاصله میان آرمان‌های معنوی فرد و تجربه زیسته او در چهار حوزه شخصی، جمعی، زیست‌محیطی و متعالی طراحی شده و در پژوهش‌هایی درباره دانش‌آموزان، دانشجویان، معلمان، پرستاران، بیماران و گروه‌های اجتماعی مختلف به کار رفته است.
