لین وایت جونیور تاریخنگار آمریکاییِ متخصص در تاریخ قرون وسطی و تاریخ فناوری بود که بهدلیل مقاله مشهور خود «ریشههای تاریخی بحران زیستمحیطی ما» (۱۹۶۷) شهرت جهانی یافت. او در این مقاله به بررسی نقش برخی سنتهای دینی و فرهنگی غرب در شکلگیری نگرش انسانمحور نسبت به طبیعت پرداخت و از چهرههای اثرگذار در شکلگیری نقدهای فلسفی و تاریخی محیط زیست بهشمار میرود.
لین تاونسند وایت جونیور (Lynn White Jr.) در سال ۱۹۰۷ در ایالات متحده آمریکا متولد شد. او تاریخنگار برجستهای بود که پژوهشهایش بر تاریخ قرون وسطی، تاریخ علم، فناوری و نهادهای آموزشی تمرکز داشت. وایت در دانشگاههای مختلف تدریس کرد و از جمله ریاست دانشگاه میلز و کالج کنیون را بر عهده داشت.
شهرت اصلی او به مقاله «ریشههای تاریخی بحران زیستمحیطی ما» (The Historical Roots of Our Ecologic Crisis) بازمیگردد که نخستینبار در سال ۱۹۶۷ در مجله Science منتشر شد. وایت در این مقاله استدلال کرد که برخی برداشتهای مسیحیت غربی، بهویژه تأکید بر تمایز بنیادین میان انسان و طبیعت و تصور سلطه انسان بر جهان طبیعی، در شکلگیری نگرشهای استثمارگرانه نسبت به محیط زیست نقش داشتهاند.
اندیشه وایت بحثهای گستردهای در میان فیلسوفان محیط زیست، الهیدانان و تاریخنگاران برانگیخت. برخی دیدگاه او را نقد کردند و بر تنوع سنتهای دینی و امکان شکلگیری الهیاتهای زیستمحیطی تأکید کردند، اما مقاله او همچنان یکی از متون کلاسیک در تاریخ اندیشه محیط زیست محسوب میشود.
از دیگر زمینههای مهم کار او میتوان به تاریخ فناوری قرون وسطی، تاریخ علم و بررسی رابطه میان جهانبینیهای فرهنگی و تحول تکنولوژیک اشاره کرد. آثار او تأثیر مهمی بر شکلگیری مطالعات میانرشتهای درباره رابطه انسان، فناوری و طبیعت گذاشت.
هنوز مطلبی برای این اندیشمند ثبت نشده است.