محمدمنصور هاشمی، زادهٔ ۱ آبان ۱۳۵۴، نویسنده، داستاننویس و پژوهشگر ایرانی در حوزه فلسفه، ادبیات و تاریخ اندیشه است. او عضو هیئت علمی بنیاد دائرةالمعارف اسلامی است و آثار متعددی درباره روشنفکری دینی و میراث فکری احمد فردید و داریوش شایگان دارد.
محمدمنصور هاشمی، زادهٔ ۱ آبان ۱۳۵۴، نویسنده، داستاننویس و پژوهشگر ایرانی در حوزه فلسفه، ادبیات، دین و تاریخ اندیشه در ایران معاصر است. او کارشناسی ارشد فلسفه را در دانشگاه تهران گذرانده و عضو هیئت علمی بنیاد دائرةالمعارف اسلامی است.
هاشمی از اوایل دهه ۱۳۷۰ نوشتن را آغاز کرد و از اواسط همان دهه نوشتههایش در نشریات منتشر شد. از دهه ۱۳۸۰ به بعد، آثار مستقل او در زمینه تاریخ روشنفکری، اندیشه دینی، فلسفه و ادبیات منتشر شدند. او بهویژه با پژوهشهایی درباره روشنفکری دینی، میراث فکری احمد فردید، داریوش شایگان، صادق هدایت و نسبت فلسفه و دین شناخته میشود.
کارهای هاشمی در چند محور اصلی قرار میگیرند: تاریخ اندیشه معاصر ایران، روشنفکری دینی، فلسفه دین، نسبت سنت و تجدد، ادبیات داستانی معاصر و نقد ادبی. در کنار پژوهش، او داستاننویسی نیز کرده و در نوشتههایش معمولاً میان دغدغههای فلسفی، ادبی و تاریخی پیوند برقرار میکند.
