
هر اندازه در جامعهای ترس، الزام، فشار، زور و مجازات بیشتری وجود داشته باشد، شک نکنیم آن جامعه غیر اخلاقیتر است و هر اندازه آزادی، عدالت، اعتدال، درستی، پاکی و راستگویی داوطلبانه، نه از سر ترس وجود داشته باشد، شک نکنیم آن جامعه اخلاقیتر و دینیتر است.
ناصر فکوهی انسانشناس، استاد دانشگاه تهران و بنیانگذار مؤسسه انسانشناسی و فرهنگ است. او متخصص آسیبشناسی فرهنگی، مسائل هویت شهری و تاریخ فرهنگی ایران مدرن به شمار میرود و آثار متعددی در این حوزهها منتشر کرده است.
ناصر فکوهی در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۳۵ در تهران متولد شد. پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۵۳ برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و از سال ۱۳۵۴ در فرانسه در دانشگاه بوزار پاریس رشته معماری و سپس در دانشگاه پاریس هشت علوم اجتماعی خواند. او کارشناسی و کارشناسی ارشد جامعهشناسی را گرفت و در سال ۱۳۷۳ دکترای جامعهشناسی و انسانشناسی سیاسی را با رسالهای درباره اسطورهشناسی سیاسی مدرن ایران، زیر نظر پیر فیلیپ ری و کلاریس هرناشمیت، به پایان رساند.
پس از بازگشت به ایران و تأیید رساله، از سال ۱۳۷۷ در گروه انسانشناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد و به مرتبه استادی رسید. فکوهی متخصص مسائل و آسیبهای فرهنگی، آسیبشناسی شهرهای مدرن و هویتهای شهری جدید است. او کتابها و مقالات متعددی به فارسی و زبانهای بینالمللی نوشته و در مجلاتی مانند American Anthropologist و Le Monde diplomatique منتشر کرده است. پروژه بزرگ تاریخ فرهنگی ایران مدرن از مشروطه تا امروز را دنبال میکند و مؤسس و مدیر مؤسسه انسانشناسی و فرهنگ است.