
ادبیات فارسی، نقد ادبی و عرفانایرانیزادهی ۱۹۴۱
تقی پورنامداریان شاعر، پژوهشگر و استاد ادبیات فارسی، متولد ۱۳۲۰ در همدان است. پژوهشهای او عمدتاً در زمینه نقد و تفسیر شعر فارسی، عرفان و ادبیات رمزی متمرکز است و آثاری درباره شاعرانی چون حافظ، مولوی، عطار، نیما یوشیج و احمد شاملو نوشته است.
تقی پورنامداریان، متولد ۱۳۲۰ در همدان، شاعر، پژوهشگر و استاد ادبیات فارسی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است. حوزه اصلی پژوهش او نقد و تفسیر شعر فارسی، عرفان، ادبیات رمزی و بررسی نسبت صورت و معنا در متون ادبی است.
پورنامداریان پس از دریافت دیپلم ریاضی مدتی به معلمی پرداخت و سپس در رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران تحصیل کرد. تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد در پژوهشکده فرهنگ ایران ادامه داد و سرانجام در سال ۱۳۵۸ با دفاع از رساله دکتری «رمز و داستانهای رمزی» به راهنمایی محمدرضا شفیعی کدکنی از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد.
بخش مهمی از کارنامه پژوهشی او به خوانش و تحلیل آثار شاعران برجسته کلاسیک و معاصر فارسی اختصاص دارد. «دیدار با سیمرغ» درباره اندیشه و هنر عطار، «در سایه آفتاب» درباره شعر مولوی، «گمشده لب دریا» درباره صورت و معنی در شعر حافظ، «خانهام ابری است» درباره شعر نیما یوشیج و «سفر در مه» درباره شعر احمد شاملو از آثار شناختهشده او در این زمینهاند. کتاب «رمز و داستانهای رمزی در ادب فارسی» نیز حاصل پژوهش او درباره جایگاه رمز و روایتهای رمزی در سنت ادبی فارسی است.
پورنامداریان افزون بر پژوهش در ادبیات کلاسیک، به شعر معاصر و تحولات آن نیز پرداخته و خود نیز شاعر است. مجموعه «رهروان بیبرگ» از آثار شعری اوست. گستره آثارش از پژوهش درباره سهروردی، عطار، مولوی و حافظ تا تحلیل شعر نیما و شاملو نشاندهنده تمرکز او بر تفسیر متن و چگونگی شکلگیری معنا در ادبیات فارسی است.
هنوز مطلبی برای این اندیشمند ثبت نشده است.