اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
مصطفی ملکیان مقالهای در نقد ترجمهی کتاب «تفکر دینی در قرن بیستم» نوشت و مجلهی «نقد و نظر» آن را در زمستان ۱۳۷۵ با عنوان «ترجمهای اسفانگیز از کتابی شعفانگیز» منتشر کرد؛ نقدی که پاسخ مترجمان و پاسخ مجدد او را به دنبال داشت.

ماجرا از آنجا آغاز شد که مصطفی ملکیان در زمستان ۱۳۷۵ مقالهای در نقد ترجمه کتاب «تفکر دینی در قرن بیستم» نوشت و مجله «نقد و نظر» این مقاله را منتشر کرد. عنوان این نقد خود به خوبی گویا بود: "فرمول عقیق سفید یا اعتقادنامهی کالسِدُوان؟! ترجمهای اَسَفانگیز از کتابی شَعَفانگیز" انتشار این نقد ترجمه در محافل فلسفی و دینپژوهی آن دوران بازتاب خاصی داشت. مترجمان آن کتاب (آقایان محمد محمدرضایی و عباس شیخ شعاعی) در شماره بعدی همان مجله (بهار و تابستان ۱۳۷۶) پاسخی منتشر کردند با عنوان "بررسی یک نقد (ترجمهای اسفانگیز از کتابی شعفانگیز)" و به برخی از اشکالات و انتقادها پاسخ دادند. اما این پاسخ آنها، مقاله انتقادیِ بعدیِ مصطفی ملکیان را به دنبال داشت. ملکیان در شماره بعدترِ همان مجله، در مقالهای با عنوان "پاسخی به یک پاسخنُما" تلاش کرد نشان دهد پاسخ مترجمان قانعکننده نیست.
.
در این مطلب نقد مصطفی ملکیان به ترجمهی کتاب «تفکر دینی در قرن بیستم» آورده شده است.
.
.
.
.
.
.
گفتگو دربارهی این مطلب۰ دیدگاه
هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ نخستین صدا، صدای شما باشد.