نوشتار زهیر باقری نوع‌پرست با عنوان «اخلاق زنانه یا اخلاق فمنیستی؟»

به نظر میاد اکثرا برداشت اشتباهی از فمنیسم دارند،اشتباهی که خودم تا مدتی قبل داشتم.اینکه جامعه ای به دلیل سبک زندگی و فرهنگ حاکم بر آن چطور با یک جریان فکری جدید مواجه می شود و آن را مال خود می کند و اینکه چرا آن را تغییر می دهد و شاید هم بگوییم بومی می کند قطعا در جای دیگری قابل بررسی است ولی برای شناخت آن مکتب نباید به افراد جامعه و عکس العمل آنها رجوع کرد چون باعث گمراهی می شود . همان اتفاقی که در ایران افتاده.اگر نگاهی به تاریخچه پیدایش فمنیسم داشته باشیم میبینیم اصولا پلن اش بر اساس برابری حقوق جنسیتی بنا نهاده شده و اتفاقا در مسیر خودش در جایی که نیاز باشد مدافع حقوق مردها هم هست .در حالی که ما ایرانیها تصور می کنیم دقیقا منش اینها بر برتری زن هست و کلا یک جور مرد ستیزی را رواج میدهد و باعث فروپاشیه خانواده ها، از بین بردن عشق و جنگ بین مرد و زن می شود .این تلقی اشتباه از طرفی به دلیل تبعیض هایی که در جامعه شاهدش هستیم به وجود می آید ،عده ای به دلیل رفع این تبعیض ها و مشکلات زنان با جریانی همراه می شوند که اسم فمنیسم را یدک می کشد ولی می بینیم که با اصول و برداشتهای متفاوت و مختص جامعه ایران عملکردی متفاوتی را در پیش گرفته است .از طرف دیگر رسانه نقش پررنگی در جهت دهی به این فهم اشتباه بازی می کند .یک مثال ملموس سریالی بود اسمش و یادم رفته خانم بهاره رهنما اونجا نقش یک خانم فعال و مدافع حقوق زنان و کودکان و حیوانات و هزار جور انجمن های مختلف حمایتی را بازی می کردند ولی به هیچ وجه کارهای منزل و انجام نمی دادند، چیزی به اسم غذای گرم و خونگی وجود نداشت ، برخورد محترمانه با همسر نداشتند ، همسر و بچه ها رو عامل عقب ماندگی خودش میدونست و الی آخر ... شاید فیلم طنز بود و همه ماجراها با هدف سرگرمی و فان مطرح می شد ولی واقعا باعث تزریق نوع نگاه اشتباه به عامه جامعه می شود ،بدون اینکه اسمی از جریانی ببرد ،خود این هنرپیشه در صفحه شخصیش یا فعالیتش مخصوصا در تئاتر اشاره های ضمنی به ماجرای فمنیستی خودش می کند ولی با سبک و سیاق خودش .(مثال هایی از این دست هم خیلی زیاده ) در مقابل این گروه ،می بینیم که عامه مردم و گاهی هم قشر تحصیلکرده ومخصوصا مذهبی ها، حفظ کیان خانواده رو مطرح می کنند و فریاد وا مصیبتآ سر میدهند در حالی که خانه از پای بست ویران است.

فمكينيسم با تكيه بر ذهن مشوش غربي كينه ها و تشويش هاي دروني را به زندگي زن و از اين طريق به جامعه منتقل مي كند. فمينيسم ريشه جامعه را خودخواهي و طغيان فردگرايي زن نابود مي سازد. مردان داراي همسران فمينيست يا با درخواست طلاق همسرشان تمتمي زندگيشان را از ست داده اند و يا در آتش خودخواهي هاي زنانشان دارند مي سوزند.

توهم فكه مينيسم از اين جا روشن مي شود كه فمينست هاي آ»ريكايي شبيه مردان ماچو و خشن هستند. فمينيسم پز فرنگي مآبي (من مدرنم من امروزيم من فهميدههستم) ايراني هاي است كه تلاش كرده اند غرب را از فيلم و كلاس هاي درس فلاسفه ايراني خارج رفته بشناسند اما به جاي توجه به اين نقطه ضعف ايراني ها تحت تاثير پزهاي تهي اين افراد و غلوهايشان قرار گرفته اند. فمينيسم منجر به فروژاشي عشق و خانواده در غرب شد و در ايران منجر به همان بعلاوه فساد و ديپرشن مي شود.

فمینیسم مکتبی غربی و خلاف نص صریح کلام الله است خداوند تبارک و تعالی بارها نقش و ماهیت زن را تصریح فرموده‌اتد نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُواْ حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَقَدِّمُواْ لأَنفُسِكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّكُم مُّلاَقُوهُ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ. زنانتان کشتزار شما هستند. هرجا که خواهید به کشتزار خود درآیید. و برای خویش از پیش چیزی فرستید و از خدا بترسید و بدانید که به نزد او خواهید شد. و مومنات را بشارت ده. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلاَ يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّهَ رَبَّهُ وَلاَ يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإن كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لاَ يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُواْ شَهِيدَيْنِ من رِّجَالِكُمْ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاء أَن تَضِلَّ إْحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى وَلاَ يَأْبَ الشُّهَدَاء إِذَا مَا دُعُواْ وَلاَ تَسْأَمُوْاْ أَن تَكْتُبُوْهُ صَغِيرًا أَو كَبِيرًا إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللّهِ وَأَقْومُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلاَّ تَرْتَابُواْ إِلاَّ أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلاَّ تَكْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوْاْ إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلاَ يُضَآرَّ كَاتِبٌ وَلاَ شَهِيدٌ وَإِن تَفْعَلُواْ فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّهُ وَاللّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ. ای کسانی که ایمان آورده اید، چون وامی تا مدتی معین به یکدیگر دهید، آنرا بنویسید. و باید در بین شما کاتبی باشد که آن را به درستی بنویسید. و کاتب نباید که در نوشتن از آنچه خدا به او آموخته است سرپیچی کند. و مدیون باید که بر کاتب املاء کند و از الله، پروردگار خود بترسد و از آن هیچ نکاهد. اگر مدیون سفیه یا صغیر بود یا خود املاء کردن نمیتوانست، ولی او از روی عدالت املاء کند. و دو شاهد مرد به شهدات گیرید. اگر دو مرد نبود، یک مرد و دو زن که به آنها رضایت دهید شهادت بدهند، تا اگر یکی فراموش کردد دیگری به یادش بیاورد. و شاهدان چون به شهادت دعوت شوند، نباید از شهادت خود داری کنند. و از نوشتن مدت دین خود، چه کوچک و چه بزرگ، ملول نشوید. این روش در نزد خدا عادلانه تر است، و شهادت را استوار دارنده تر و شک و تردید را زایل کننده تر. و هرگاه معامله نقدی باشد اگر برای آن سندی ننویسند مرتکب گناهی نشده اید. و چون معامله ای کنید، شاهدی گیرید. و نباید به کاتب و شاهد زیانی برسد، که اگر چنین کنید نافرمانی کرده اید. از خدای بترسید. خدا شما را تعلیم میدهد و او بر هر چیزی آگاه است. وَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تُقْسِطُواْ فِي الْيَتَامَى فَانكِحُواْ مَا طَابَ لَكُم مِّنَ النِّسَاء مَثْنَى وَثُلاَثَ وَرُبَاعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعْدِلُواْ فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ذَلِكَ أَدْنَى أَلاَّ تَعُولُواْ. اگر شمارا بیم آن است که در کار یتیمان عدالت نورزید، از زنان هرچه شما را پسند افتد، دو دو و سه و سه و چهار، چهار به نکاح (نکاح در عربی یعنی سپوختن) در آورید. و اگر بیم آن دارید که به عدالت رفتار نکنید تنها یک زن بگیرید یا هرچه مالک آن شوید. این راهی بهتر است تا مرتکب ستم نشوید.

ملاصدرا گفته است: «و منها تولد الحیوانات المختلفه… بعضها للاکل… و بعضها للرکوب و الزینه… و بعضها للحمل… و بعضها للتجمل و الراحه… و بعضها للنکاح… و بعضها للملابس و البیت و الاثاث…» ترجمه: «و از عنایات الهی در خلقت زمین، تولد حیوانات مختلف است… که بعضی برای خوردن اند… و بعضی برای سوار شدن… و بعضی برای بار کشیدن… و بعضی برای تجمل… و بعضی برای نکاح و آمیزش… و بعضی برای تهیه لباس و اثاث خانه…» در اینجا ملا صدرا زنان را به حیواناتی که برای سکس آفریده شده اند تشبیه کرده است. اسفار اربعه جلد 7 فصل 13 ص 136. مکتبه مصطفوی. «فی ادراجها فی سلک الحیوانات ایماء لطیف الی ان النساء لضعف عقولهن و جمودهن علی ادراک الجزئیات و رغبتهن الی زخارف الدنیا، کدن ان یلتحقن بالحیوانات الصامته حقا و صدقاً، اغلبهن سیرتهن الدواب و لکن کساهن صوره الانسان لئلایشمئز عن صحبتهن و یرغب فی نکاحن و من هنا غلب فی شرعنا المطهر جانب الرجال و سلطهم علیهن فی کثیر من الاحکام کالطلاق و النشوز و ادخال الضرر علی الضرر» همانجا، حاشیه ملاهادی سبزواری. ترجمه: «اینکه صدرالدین شیرازی زنان را در عدد حیوانات در آورده است اشاره لطیفی دارد به اینکه زنان به دلیل ضعف عقل و ادراک جزئیات و میل به زیورهای دنیا، حقاً و عدلاً در حکم حیوانات زبان بسته اند. و اغلبشان سیرت چهارپایان دارند ولی به آنان صورت انسان داده اند تا مردان از مصاحبت با آنها متنفر نشوند و در نکاح با آنان رغبت بورزند و به همین دلیل در شرع مطهر مردان را در کثیری از احکام، مثل طلاق و نشوز و… بر زنان چیرگی داده…»

وجه اشتراک تمام مخالفان فمینیسم در این کامنتدونی لینک دادن به سایتهای مرتبط با حوزه و خط فکری آن است. عجیب هم نیست.

این آقایان ایوب شروین کیارش چگونه مدافع فمنیسم هستند؟شعارفمنیسم مردستیزی است.مشکل شماآقایان با اسلام است یا فمنیسم!

فمینیسم ویروسی است که وقتی وارد خانواده شد عشق شیرین میان دو همسر را نابود می کند و خرابه های جنگ و دعوا از خود برجای می گذارد. همانند دموکراسی و لیبرالیسم که دختران را برهنه، احترام میان احاد جامعه را نابود، و لذت زندگی در شرق را تبدیل به نکبت غربی می کند.

موضوع: کیمیای هنر - فمینیسم و زیبایی شناسی http://kimiyayehonar.com/981/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C/

اگر به فطرت و آفرینش اللهی رجوع کنیم, میبینیم که خداوند زن را زن آفرید و مرد را مرد. چنانچه زن بخواهد نقش مرد را بازی کند ویا مرد بخواهد که نقش زن را بازی کند,باید فاتحه جامعه بشریت را خواند.

یکی تو کامنتها گفته مدرنیته فحشا و جنگ جهانی فروپاشی خانواده و محیط زیسته. نکات مثبت مدرنیته رو ندیدی؟ همین اینترنت بده؟ ماشین داری باهاش میری شمال بده؟ خب آشغال نریز تو محیط زیست در ویلاسازی قاعده قانون رو رعایت کن. مشکل توئه مومن مشکل مدرنیته نی نگاههای تک بعدی که اسلام را به تروریسم تقلیل میده هم از همین جنسه یادمون باشه تو همون سوراخی نیفتیم که بقیه افتادن بخصوص که مار دوباره گزیده

فمنیسم افراطی به بهانه برابری، زن رو تبدیل به شبه مردی ستیزه گر تبدیل کرده، زن و مرد دو نگاه متفاوت به جهان دارن اما با این تفکر که نگاه زن و مرد به جهان یکی میشه، متاسفانه فروپاشی خانواده به بهانه آزادی فردی در ایران توسط این عده کلید خورده.

مولوي در ابراز خصومت و دشمني با مكتب تشيع تا آنجا پيش مي‏رود كه حتي متن احاديث نبوي در باب فضايل اهل ‏بيت عليهم ‏السلام را طبق نقل شيعه نمي‏آورد كه مبادا فضيلتي براي آل ‏اللّه‏ باشد! مثلاً در حديث مشهور و مورد اتفاق كه پيامبر صلي ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله ‏و سلم فرمودند: «مثال اهل بيت من مانند كشتي نوح است كه هركس سوار شود نجات يابد و هر كس تخلّف كند هلاك شود» كه دهها دانشمند بزرگ اهل سنت آن را نقل نموده، حكم به صحّت آن داده‏اند، و مغرضان در آن دست برده، به جاي "اهل ‏بيت"، "اصحاب" را قرار داده‏اند! مولوي نيز روش آنان را برگزيده، گويد: «بهر اين فرمود پيغمبر كه من همچو كشتيم به طوفان زمن ما و اصحابيم چون كشتي نوح هر كه دست اندر زند يابد فتوح» به راستي چه كساني چنين تحريف‏هايي را مي‏پسندند و نقل مي‏كنند؟ آيا مولوي اين مقدار از دانش كم‏بهره بود كه چنين مسائل ساده‏اي را نداند؟ يا مقام اصحاب را بسي بلند مرتبه و آنان را معصوم از خطا و گناه مي‏دانست كه مطابق حديثي مجعول گفت: «گفت پيغمبر كه اصحابي نجوم رهروان را شمع و شيطان را رجوم» «در پي خورشيد وحي آن مه دوان ‏و آن صحابه در پيش چون اختران‏ ماه مي‏گويد كه اصحابي نجوم ‏للسري قدوه و للطاغي رجوم‏» «هادي راهست يار اندر قدوم ‏مصطفي زين گفت اصحابي نجوم‏» «گفت پيغمبر كه در بحر هموم ‏در دلالت دان تو ياران را نجوم‏» و يا: «مقتبس شو زود چون يابي نجوم گفت پيغمبر كه اصحابي نجوم» اين كجا و آن كجا؟!! براي اينكه اندكي در خصوصيات امام زمان شيعيان عجل اللّه‏ تعالي فرجه تأمل شود تا اينكه ديگر كسي هر گمراه و منحرفي را امام معصوم ايشان، يا مرتبط با آن ولي اعظم كردگار نداند، به چند نكته اشاره مي‏كنيم: اول : امام زمان شيعيان ارواحنا فداه، نه تنها در روز عاشورا، بلكه هر صبح و شام بر حادثه جان‏گداز شهادت نياي مظلومش سيد و سالار شهيدان، اشك خون مي‏بارد، ولي ملاي رومي حاضر در محضر "شمس تبريزي"، به هم‏نوايي با امويان عاشورا را به جشن و سرور و عيش و عشرت و شادي و رقص و پاي‏كوبي مي‏نشيند، نه به ماتم و اشك و اندوه! "شمس تبريزي" مي‏گويد: «"شمس خجندي" بر خاندان پيامبر مي‏گريست، ما بر وي مي‏گريستيم، يكي به خدا پيوست، بر وي مي‏گريد!» اين‏جاست كه بايد به اين پير مغرور گمراه كه گريه بر سيد مظلومان را به باد استهزاء مي‏گيرد گفت: پس تو بايد - العياذ بالله - بر حال عرش و كرسي و لوح و قلم و زمين و آسمان كه همه بر حسين گريستند، بلكه بايد بر حال پيامبر و امير المؤمنين صلوات للّه‏ عليهما و آلهما و... هم گريه كني كه حتي قبل از واقعه جگرگذار عاشورا بر حسين‏شان گريستند، و زمين و زمان را به سوختن و گداختن فرمان راندند، و كون و مكان را در سوگ آن جانِ جانان به اندوه و ماتم ابدي نشاندند! "مولوي" نيز، سوگواري شيعيان بر امام مظلوم خويش را به باد استهزا گرفته، مي‏گويد: «روز عاشورا همه اهل حلب باب انطاكيه اندر تا به شب گرد آيد مرد و زن جمعي عظيم ماتم آن خاندان دارد مقيم ناله و نوحه كنند اندر بكا شيعه عاشورا براي كربلا بشمرند آن ظلم‏ها و امتحان كز يزيد و شمر ديد آن خاندان نعره‏هاشان مي‏رود در ويل و وشت پر همي گردد همه صحرا و دشت خفته بودستيد تا اكنون شما كه كنون جامه دريديت از عزا پس عزا بر خود كنيد اي خفتگان زانك بد مرگيست اين خواب گران روح سلطاني ز زنداني بجست جامه چه دْرانيم و چون خاييم دست چون كه ايشان خسرو دين بوده‏اند وقت شادي شد چو بشكستند بند» «كي توان با شيعه گفتن از عمر كي توان بربط زدن در پيش كر!» دوم: امام زمان شيعيان سلام اللّه‏ عليه دشمن كفر و الحاد و نفاق بوده، و منتقم "خونِ خونِ خدا" (امير المومنين عليه السلام) از كفركيشان و خوارج و نواصب است؛ ولي پير قونيه ـ مطابق با مكتب ساير جبري مسلكان اهل سنت ـ "ابن‏ملجم"، شكافنده شريان‏هاي مقدس خون خدا را، آلت حق مي‏شمارد، و بزرگ جنايت او را ـ كه روي تاريخ بشريت را سياه كرده است ـ غير قابل طعن و ملامت مي‏داند! شگفتا! كار دروغ‏پردازي و باطل‏سرايي او به آنجا رسيده است كه خطاب به "ابن‏ملجم" مي‏سرايد: «من همي گويم برو جفّ القلم زان قلم بس سرنگون گردد علم هيچ بغضي نيست در جانم ز تو زان که اين را من نمي‏دانم ز تو آلت حقي تو، فاعل دست حق كي زنم بر آلت حق طعن و دق ليك بي‏غـم تو، شفيع تو منـــم خـواجـه روحـم نـه ممــلـــوك تـــنم» همو در دفاع از مكتب اهل جبر، و مخالفان خاندان عصمت مي‌‏گويد: «خلق حق افعال ما را موجد است فعل ما آثار خلق ايزد است گفت آدم كه ظلمنا نفسنا او ز فعل حق نبد غافل چو ما در گنه او از ادب پنهانش كرد زان گنه بر خود زدن او بر بخورد بعد توبه گفتش اي آدم نه من آفريدم در تو آن جرم و محن نه كه تقدير و قضاي من بد آن چون به وقت عذر كردي آن نهان گفـت ترسيـدم ادب نگــذاشتــم گفــت مـن هــم پـاس آنـت داشتــم» "مولوي"، كفر و الحاد آشكار "فرعون" را مستقيما به خداوند متعال نسبت داده، و از زبان او در حال مناجات مي‏سرايد: «زان كه موسي را منور کردهاي مر مرا زان هم مکدر کردهاي نه كه قلب و قالبم در حكم اوست لحظه‏اي مغزم كند يك لحظه پوست سبز گردم چونكه گويد كشت باش زرد گردم چون كه گويد زشت باش لحظه‏اي ماهم كند يك دم سياه خود چه باشد غير اين كار اله پيش چوگان‏هاي حكم كن فكان مي‏دويم اندر مكان و لامكان چونكه بي‏رنگي اسير رنگ شد موسی اي با موسی اي در جنگ شد چون به بي‏رنگي رسي كان داشتي موسي و فرعون دارند آشتي» و مي‏گويد: «اعتراض او را رسد بر فعل خود زانك در قهر است و در لطف او احد اندر اين شهر حوادث مير اوست در ممالك مالك تدبير اوست گر نفرمودي قصاصي بر جنات يا نگفتي في القصاص آمد حيات خود كه را زهره بدي تا او ز خود بر اسير حكم حق تيغي زند زانك داند هر كه چشمش را گشود كان كشنده سخره تقدير بود هر كه را آن حكم بر سر آمدي بر سر فرزند هم تيغي زدي رو بترس و طعنه كم زن بر بدان

7) آیا باور می کنند مولوی قائل به جبر است یعنی تمام افعال ما از سوی خداوند صادر می شود. که این مخالف صریح با مبانی اسلام است. (مثنوی معنوی/دفتراول/ص190) 8) آیا باور می کنند ستایش های اغراق آمیز و بی حدّ و حصر برخی مریدان، مثنوی را تا مرتبه سروش آسمانی و الهام ربانی و قرآ« پارسی بالا می برند و در برابر لغزش های اصولی آن، روش مسامحه و کوچک جلوه دادن را پیش می گیرند یا همرنگی نشان داده و تأیید می کنند؟ بویژه اینکه خود این اغراق گویی و بزرگ نمایی، توسط خود مولوی پایه گذاری شده و سپس توسط فرزندان و خلفا و مریدان وی دامن زده شده است؟ تعریف عصمت آمیز مولوی درباره مثنوی (در دیباچه مثنوی) به خوبی، نشان دهنده دیدگاه او نسبت به کتاب خود است. وی مثنوی را « اصول اصول اصول الدین و فقه الاکبر و شرع الله الازهر برهان الله الاظهر » یعنی « پایه پایه پایه دین، فقه برتر خدا، شریعت درخشان تر خدا و برهان روشن تر خدا » می خواند. البته اگر همین مقدار اکتفا شده بود شاید قابل توجیه بود ولی مولوی قدم را بالاتر می نهد و مدعی می شود که مثنوی « حق محض » است و هیچ سوی باطل در آن راه ندارد و آیه « لایاتیه الباطل من بین یدیه و لا من خلفه » و آیه « لایمسه إلاّ المطهرون » در وصف آن است. بدین ترتیب مولوی کتاب خود را در کنار کتابهای آسمانی می نشاند و آن را « قرآن وار » از خطا و لغزش منزه می داند... مولوی در حالی ادعای همسانی با قرآن و مثنوی می کند که کتاب او مشتمل بر ده ها حدیث جعلی و تحریف شده، ستایش و تقدیس صحابه معلوم الحال و اخبار و تاریخ دروغ و مناقب و فضائل سران صوفیه و افکار آنان است. (نشریه مذهبی نور/سیر و سلوک4/به نقل از کتاب نقدی بر مثنوی مرحوم مصلایی و مدرسی/ص27 تا 29 و ص 15 تا 17) مولوی حتی در جایی به توصیف عمربن خطاب ومعصوم خواندن او می پردازد. (مثنوی/دفتر اول/ص104به بعد) مولوی حتی عمربن خطاب را امیرالمومنین دانسته (مثنوی معنوی/نسخه میرخوانی ص74 و همچنین نسخه وصال همان صفحه) 9) آیا باور می کنند که مولوی حرکت امام حسین (علیه السلام) به کوفه را کورکورانه قلمداد کرده؟ وی می گوید : کورکورانه مرو در کربلا تا نیافتی حسین اندر بلا (مثنوی معنوی/دفترسوم/ص232) 10) آیا باور می کنند که مولوی، عزاداری بر سید الشهداء را رد کرده است و آن را سرزنش کرده؟ وی عزاداری بر سیدالشهدا راسرزنش کرده واز آن به عنوان غفلت و کم معرفتی یاد میکند و این ناشی از عدم تطابق مبانی مکتبی عرفانی وی با عزاداری سید الشهدا است. (نشریه مذهبی نور به نقل از مثنوی مطابق با نسخه تصحیح شده/رینولد نیکلسون/ص810-811) این عقیده وی مخالف صریح با روایات حضرات معصومین علیهم السلام است چرا که ما روایات زیادی از اهل بیت عصمت وطهارت داریم مبنی بر امر به سوگواری بر مصائب سید الشهدا وهمچنین عزاداریها و عزاداری خود آنها بر امام حسین (ع). 11) آیا باور می کنند « مولوی » به اندازه یک صدم ستایش و تعریفی که از شمس تبریزی کرده است درباره چهره های درخشان اهل بیت (ع) و وسائط فیض الهی چون : امام سجاد و امام باقر و امام صادق (علیهم السلام) به زبان نیاورده اند؟ 12) آیا باور می کنند در میان آن همه اشعار (حدود بیست و شش هزار بیت) که از همه چیز و هر کس نام برده و از داستانهای کلیله و دمنه تا قصه های عامیانه در آن یافت می شود جایی برای معارف و احادیث اهل بیت وجود ندارد؟ 13) آیا باور می کنند « مولوی » حتی برای فرد شناخته شده و رسوایی چون (معاویه) کرامت می سازد و برخی ضعف های خلفا که اهل سنت نیز نقل کرده اند، رندانه به صورت یک کرامت جلوه می دهد؟ 14) آیا باور می کنند که مولوی شریعت را نفی کرده؟ مولوی در مقدمه دفتر 5 مثنوی می گوید : شریعت همچو شمع است ره می نماید و بی آنکه شمع بدست آوری راه رفته نشود چون در ره آمدی آن رفتن تو طریقت است و چون رسیدی به مقصود آن حقیقت است وجهت این است که گفته اند (که گفته ؟ معلوم نیست ) لو ظهرت الحقایق بطلت الشرایع (یعنی وقتی حقایق ظاهر شد احکام (شریعت )باطل می شود ) ادامه حرفهای مولوی : حاصل آنکه شریعت هم چون علم کیمیا آموختن است از استاد یا کتاب و طریقت استعمال کردن داروها و مس را در کیمیامالیدن است وحقیقت، زر شدن مس، کیمیا دانان به علم کیمیا شادند که ما این علم را می دانیم (علماء را می گوید) و عمل کنندگان به علم کیمیا شادند که ما چنین کارهایی می کنیم و حقیقت یافتگان به حقیقت شادند که ما زر شدیم و از علم و عمل کیمیا آزاد شدیم یا مثلا شریعت همچون علم طبی آموختن است و طریقت پرهیز کردن به موجب طب و داروهاخوردن و حقیقت صحبت ابدی یافتن و از ان دو فارغ شدن چون آدمی از این حیات می برد شریعت و طریقت از او منقطع شود و حقیقت ماند . معلوم می شود که ایشان هیچ درکی از دین ندارد. علت علنی مطرح نکردن این بحث ها توسط صوفی ها در طول تاریخ حمله علمای اهل تسنن و تشیع به آنها بود . 15) آیا باور می کنند مولوی معتقد است که امامت، نوعی است برخلاف عقیده شیعه که به امامت شخصی معتقد است زیرا که امامان معصوم به فرمایش پیغمبر اکرم بنابر روایات متواتر 12 تا هستند با نامهای مشخص و معین. یکی از انحرافات صوفیان هم همین است که به مهدویت نوعی قائلند. مولوی می گوید: پس به هر دوری ولی قائم است تا قیامت آزمایش دائم است پس امام حی قائم آن ولی است خواه از نسل عمر خواه از علی است (مثنوی/ج2/ص239/چاپ نشر طلوع/شعر825) 16) آیا باور می کنند مولوی ابن ملجم را در قضیه شهادت امام علی (علیه السلام)، آلت حق و دست خدا پنداشته؟ وی از زبان امام علی (علیه السلام) خطاب به ابن ملجم می گوید : هیچ بغضی نیست در جانم زتو زانک این را من نمی دانم زتو آلت حقی تو فاعل، دست حق چون زنم بر آلت حق طعن و دق (مثنوی معنوی/ دفتر اول/ص190) تمام حرف من این است ... آیا اینها می توانند الگو اخلاقی و دینی شیعیان به حساب بیایند؟ آیا عارف حقیقی، این مفاخر ادبی بوده اند یا اهل بیت پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم؟ اصلا آیا اینها شیعه بوده اند؟ اصلا آیا اینها با این انحرافات واضح می توانند الگوی ما باشند؟ اصولا « مولوی » با مکتب اهل بیت (علیهم السلام) نا آشنا بوده و نشانه ای از استفاده از منابع شیعی، حتی کتابهایی چون صحیفه سجادیه و نهج البلاغه، در آثارش دیده نمی شود. برای آشنایی بیشتر با انحرافات مولوی به کتاب نقد مثنوی (آیت الله علی اکبر مصلایی) رجوع شود

آیا آنانکه به صورت سطحی به « مثنوی » علاقه می ورزند، باور می کنند : 1) آیا باور می کنند مولوی حدیث افتراق را جعل و تحریف کرده ؛ مبنی بر اینکه پیامبر اکرم (ص) تنها گروه اهل نجات در بین امت های مسلمان را امت صحابه دانسته است. که این مطلب وی از یک روایت جعلی سرچشمه می گیرد. وی می گوید : بهر این فرمود پیغمبر که من همچو کشتی ام زطوفان زمن ما و اصحابیم چون کشتی نوح هرک دست اندر زند یا بد فتوح (مثنوی معنوی/دفتر دوم/ص652/چاپ امیر کبیر) درصورتیکه این روایت جعل و تحریف شده است و صحیح آن اینست که : قال رسول الله (صلی الله علیه و آله وسلم): سیأتی علی امّتی ما أتی علی بنی إسرائیل مثل بمثل و إنّهم تفرّقوا علی اثنتین و سبعین ملّة،و ستفرّق امّتی علی ثلاث و سبعین ملّة،تزید علیهم واحدة کلّها فی النّار غیر واحدة ،قیل:یا رسول الله، و ما تلک الواحدة ؟ قال: هو ما نحن علیه الیوم أنا و أهل بیتی. (مناهل الابرار فی تلخیص بحار الانوار/ج6/ص228) و (معانی الاخبار/ص323) پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: روزگاری بر امّت من می رسد که همانند قوم بنی اسرئیل که به 73 فرقه و ملّت تبدیل شدند امّت من هم به 73 ملّت و فرقه تبدیل می شوند که به این 73 فرقه یک فرقه هم اضافه نمی شود و همه آنها وارد جهنّم می شوند مگر یک فرقه. سوال شد آن فرقه نجات یافته کدام است؟فرمودند: همان گروهی که ما بر آن هستیم یعنی من و اهل بیتم. 2) آیا باور می کنند مولوی از شیطان دفاع کرده و سجده نکردن شیطان به پیشگاه خداوند را در مورد انسان به خاطر عشق به خداوند تلقی کرده؟ » ترک سجده از حسد گیرم که بود آن حسد از عشق خیزد نه از حجود هر حسد از دوستی خیزد یقین کِی شود با دوست غیری همنشین (مثنوی معنوی/دفتر دوم/ص324 ) که این مطلب مخالفت صریح با فرآن کریم است که درقرآن آمده : « واذ قلنا للملائکة اسجدوا لآدم فسجدوا الاّ ابلیس ابی واستکبر و کان من الکافرین » (بقره34) و ما در بحث اعتذار ابلیس یا حب شیطان به آن پرداختیم. و در آینده به مدافعین شیطان و شیطان پرستان متصوفه خواهیم پرداخت. 3) آیا باور می کنند مولوی افراط در رقص و سماع و موسیقی داشته است : مولوی پس از برخورد با شمس تبریزی، موسیقی و سماع را، تا بدان حدّ گسترش می دهد که حتی به طور هفتگی، مجلسی ویژه سماع بانوان همراه با گل افشانی و رقص و پای کوبی زنان، در قونیه برپا می دارد. اینها همه از مردی مشاهده می شود که تا سن 38 سالگی ،خود مجتهدی بزرگ و یک « مفتی حنبلی » (سنی مذهب) بشمار می رفته است تا جایی که حتی در مواردی چون سرگرم رَباب و موسیقی می شده است نمازش قضا می شده است و با وجود تذکار به وی، موسیقی را رها نمی کرده است، بلکه نماز را ترک می گفته است که سماع آرام جان زندگان است!!... شمس سماع را « فریضه اهل حال » می خواند و چون پنج نماز و روزه ماه رمضانش برای اهل دل واجب می شمارد! (نشریه مذهبی نور به نقل از خط سوم/سخنان شمس/ص74 آ /75 آ ) 4) وی مجالس رقص وسماع را وسیله تقرب به پیشگاه خداوند می داند و حتی سماع را برتر از نماز می داند : (عرفان حقیقی/ص160) و (شرح زندگی مولوی-ناصر نجمی/ص17) افلاکی شاگرد مولوی در مناقب العارفین می نویسد : روزی در حضور مولانا رباب می زدند و مولانا ذوق ها می کرد. از ناگاه عزیزی (یکی از مریدان) درآمد که نماز دیگر (اذان) می گویند. (مولوی) لحظه ای تن زد (صبر کرد) و فرمود : نی نی آن (اذان) نماز دیگر و این سماع نماز دیگر.هر دو داعیان حقّند. یکی (اذان و نماز) ظاهر را به خدمت می خواهد و این دیگر (سماع) باطن را به محبّت حق می خواند. (احیاءعلوم الدین/ص406— مولاناجلال الدین/ص342) در جایی دیگر ، در مقابل حدیث پیامبر اکرم (ص) که می فرمایند : « حبب الی من الدنیا النسا و الطیب و قره عینی الصلوه » ، مولوی می گوید : ما از این عالم سه چیز را اختیار کردیم : یکی سماع و یکی فقاع (آبجو) و یکی حمام.

مشکل اصلی که در این مطلب به آن اشاره نشده و در کامنتها هم من خواندم دیدم اثری از آن نیست تفاوت بین احکام شرعی اسلام و قوانین و ارزشهای دنیای مدرن است. در دنیای مدرن اصالت با فرد و آزادی است ولی در دنیای کهن این ارزشها وجود نداشته اند در احکام اسلامی هم این دو ارزش مدرن وجود ندارد. زن مسلمان قرن بیست و یکم لاجرم در این تعارض قرار خواهد گرفت که بین اسلام و ارزشهای مدرن تناسبی برقرار کند. ظاهرن نویسنده مقاله قائل است که چنین تناسبی برقرار نمیشه و باید ارزشهای مدرن را در آغوش کشید این سخن احتی اگر درستم باشه ولی آیا در جامعه ما عملیه؟ من با توجه به مطالعه های میدانی و آشنایی با وضعیت جامعه به دلیل رشته تحصیلیم بعید میدونم.

درهمین گفت وگو بین خانم مسلمان وخانم فمنیسم اخلاق به خوبی نشان داده شد. چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است. اگراخلاق مسلمانی این است,من مسلمانم.

موضوع: تأثیر جنسیت در اخلاق از نگاه فمینیسم و اسلام http://ijme.tums.ac.ir/article-1-5701-fa.html

زنانی که با فمینیسم دشمنند و در روشهای متفاوت پشت مردسالاری در میان مرا یاد برده ‌هایی میندازن که از برده داری و برتری سفیدپوستها دفاع میکردن چون خرده منافعی داشتن از این قضیه فیلم جنگو ساخته تارانتینو را نگاه کنید ساختار روان چنین برده هایی با دقت و ظرافت بررسی شده

زهرا من جودیت باتلر را ترجمه نکردم این یک. دو اینکه ترجمه کپی پیست نیست. کپی پیست کردن بدون منبع دادن یک نوع دزدی است. به تکرار افتادی و راجع به یک سری چیزهایی حرف میزنی که اطلاعی راجع بهشان نداری. به افرادی مثل تو در اینترنت میگویند «ترول»، حتما برو راجع به معنی این کلمه بخون ببین یعنی چی و دفعه بعد که خواستی در بحثی شرکت کنی صداقت داشته باش.