نتوان به سرزمین‌های تازه دست یافت، مگر آنکه پذیرفت که رخت از ساحل برگرفت.
زندگی و اندیشه
آندره ژید (André Gide) نویسنده، اندیشمند و برنده جایزه نوبل ادبیات ۱۹۴۷ اهل فرانسه است. آثار او با کندوکاو در مسائل اخلاقی، آزادی فردی و تعارض میان تمایلات انسانی و هنجارهای اجتماعی، تأثیر عمیقی بر جریان‌های ادبی و فلسفی قرن بیستم، به‌ویژه اگزیستانسیالیسم، گذاشت.
آندره ژید در سال ۱۸۶۹ در پاریس در خانواده‌ای پروتستان و مرفه متولد شد. تربیت سخت‌گیرانه مذهبی در دوران کودکی، پایه‌گذار تعارض‌های درونی او در سال‌های بعد میان ایمان مذهبی و کشش‌های طبیعی و آزاد زیستن شد. او فعالیت ادبی خود را با نمادگرایی (سمبولیسم) آغاز کرد، اما به‌سرعت راهی مستقل در پیش گرفت و به یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های ادبیات نوین فرانسه بدل شد.
ژید در سال ۱۸۹۷ با انتشار کتاب «مائده‌های زمین» به شهرت رسید؛ اثری که ستایشی شورانگیز از رهایی، تجربه مستقیم زندگی و رها شدن از قیدوبندهای سنت است. آثار مهم دیگر او مانند «دروازه تنگ»، «سمفونی پاستورال»، «ضد اخلاق» (ایمورالیست) و رمان مطرح «سکه‌سازان»، همگی به شکلی به کاوش در پیچیدگی‌های روان انسان، مسئولیت فردی، ریاکاری اجتماعی و مرزهای اخلاق می‌پردازند. او همچنین مجله معتبر ادبی NRF را پایه‌گذاری کرد که نقش پررنگی در رشد جریان‌های فکری قرن بیستم داشت.
اندیشه بنیادین ژید بر محور «اصالت فرد»، «صداقت با خویشتن» و نقد جزم‌اندیشی می‌چرخد. او بر این باور بود که انسان نباید خود را در قالب‌های پیش‌ساخته اخلاقی یا ایدئولوژیک محبوس کند، بلکه باید با صداقت کامل اخلاقی، راه فردی خود را در زندگی کشف و تجربه کند. همین رویکردِ متکی بر آزادی فردی و مسئولیت شخصی باعث شد تا نویسندگانی چون آلبر کامو و ژان-پل سارتر او را از پیشگامان تفکر اگزیستانسیالیستی بدانند.