نوشتن تنها راهی است که می‌توان بدون آنکه حرفت را قطع کنند، سخن گفت.
زندگی و اندیشه
ژول رنار نویسنده، نمایشنامه‌نویس و خاطره‌نگار فرانسوی بود که به نثر موجز، طنز تلخ و مشاهده دقیق طبیعت و رفتار انسان شهرت داشت. «موحنایی»، «داستان‌های طبیعی» و «یادداشت‌های روزانه» از مهم‌ترین آثار او هستند.
ژول رنار با نام کامل پی‌یر ژول رنار در ۲۲ فوریه ۱۸۶۴ در شالون‌ـ‌دو‌ـ‌من فرانسه زاده شد. او دوران کودکی خود را در شیتری‌ـ‌له‌ـ‌مین گذراند؛ دورانی دشوار که احساس تنهایی، طردشدگی و روابط سرد خانوادگی آن بعدها در نوشته‌هایش بازتاب یافت. رنار پس از پایان تحصیلات و خدمت نظامی به پاریس رفت، به محافل ادبی پیوست و به نوشتن داستان، رمان، نمایشنامه و مطالب مطبوعاتی پرداخت.
مشهورترین اثر او «موحنایی» است؛ روایتی نیمه‌زندگی‌نامه‌ای درباره پسری سرخ‌مو که در خانواده خود با بی‌مهری و تحقیر روبه‌روست. رنار در این اثر با نثری ساده، فشرده و عاری از احساسات‌گرایی، تنهایی کودک و خشونت پنهان در مناسبات خانوادگی را تصویر می‌کند. این اثر در سال ۱۸۹۴ منتشر شد و رنار بعدها اقتباسی نمایشی از آن نوشت.
«داستان‌های طبیعی» از دیگر آثار برجسته اوست؛ مجموعه‌ای از طرح‌های کوتاه درباره جانوران و طبیعت که دقت مشاهده را با تشبیه، طنز و انسان‌انگاری درهم می‌آمیزد. رمان «طفیلی» و نمایشنامه‌هایی چون «لذت گسستن»، «نان خانواده» و «زن متعصب» نیز از آثار مهم او به شمار می‌آیند.
رنار از سال ۱۸۸۷ تا اندکی پیش از مرگش یادداشت‌های روزانه‌ای می‌نوشت که پس از درگذشت او منتشر شدند. این یادداشت‌ها شامل تأملات شخصی، طرح‌های ادبی، جملات قصار و مشاهداتی درباره نویسندگان و زندگی فرهنگی فرانسه‌اند و اکنون از مهم‌ترین آثار او محسوب می‌شوند. نثر موجز و نگاه تیزبینانه این اثر بر نویسندگانی چون سامرست موآم و ساموئل بکت تأثیر گذاشت.
رنار در کنار فعالیت ادبی، گرایش‌های سوسیالیستی، صلح‌طلبانه و ضدروحانی داشت. او در سال ۱۹۰۴ شهردار شیتری‌ـ‌له‌ـ‌مین و در سال ۱۹۰۷ عضو آکادمی گنکور شد. ژول رنار در ۲۲ مه ۱۹۱۰ در پاریس درگذشت. ایجاز، طنز گزنده و توانایی او در آشکارکردن حقیقت‌های پیچیده با کمترین کلمات، جایگاهی ماندگار برایش در ادبیات فرانسه پدید آورده است.