
زیستشناسی تکاملی و مطالعات صلحآمریکایی
دیوید پی. باراش زیستشناس تکاملی و استاد بازنشسته روانشناسی در دانشگاه واشنگتن است. او بیش از چهل کتاب در حوزههای رفتار حیوانی، روانشناسی تکاملی، پرخاشگری انسانی و مطالعات صلح نوشته و از پیشگامان کاربرد دیدگاه تکاملی در فهم رفتار انسان بهشمار میرود. باراش همچنین یکی از چهرههای برجسته در ترویج مطالعات صلح و نقد بازدارندگی هستهای است.
دیوید پی. باراش (زاده ۱۹۴۶) زیستشناس تکاملی و استاد بازنشسته روانشناسی دانشگاه واشنگتن در سیاتل است. او مدرک کارشناسی زیستشناسی را از کالج هارپر دانشگاه بینگهمتون و دکترای جانورشناسی را در سال ۱۹۷۰ از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون دریافت کرد. پس از تدریس کوتاهمدت در دانشگاه ایالتی نیویورک در اونئونتا، موقعیت دائمی در دانشگاه واشنگتن یافت و بیش از چهار دهه در آنجا فعالیت کرد تا در سال ۲۰۱۷ بازنشسته شد.
باراش تخصص خود را در دو حوزه اصلی تعریف میکند: زیستشناسی تکاملی (بهویژه رفتار حیوانات و انسانها) و مطالعات صلح (با تمرکز ویژه بر سلاحهای هستهای). او از پیشگامان جامعهزیستشناسی و روانشناسی تکاملی است و کتابهایی چون «جامعهزیستشناسی و رفتار»، «افسانه تکهمسری» (با همسرش جودیت ایو لیپتون) و «تخمدانهای مادام بواری» را نوشته است. در حوزه مطالعات صلح، نخستین کتاب درسی جامع این رشته با عنوان «مقدمهای بر مطالعات صلح» را تألیف کرد و آثار مهمی درباره بازدارندگی هستهای و خلع سلاح منتشر نمود؛ از جمله کتاب «توقف جنگ هستهای!» که نامزد جایزه ملی کتاب شد.
او بیش از ۲۵۰ مقاله علمی و حدود ۴۰ کتاب نوشته یا ویرایش کرده و عضو انجمن پیشبرد علوم آمریکا است. باراش با نگاهی تکاملی به موضوعاتی چون پرخاشگری، انتقام، تکهمسری، ادبیات و حتی الهیات پرداخته و همواره بر اهمیت ارتباط علم با عموم مردم تأکید داشته است. آثار اخیر او شامل «تهدیدها: ارعاب و نارضایتیهای آن» (۲۰۲۰) و «اوپس! بزرگترین اشتباهات تاریخ» (۲۰۲۳) است.