غلامحسین ساعدی

غلامحسین ساعدی، ۱۳۱۴-۱۳۶۴، پزشک، روان‌پزشک، داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و پژوهشگر مردم‌نگاری ایرانی بود. او در تبریز زاده شد، پزشکی را در دانشگاه تبریز به پایان رساند و سپس در تهران به روان‌پزشکی پرداخت. ساعدی با نام مستعار گوهر مراد نیز می‌نوشت. او از اعضای مؤثر کانون نویسندگان ایران بود و پس از انقلاب به فرانسه رفت و در پاریس درگذشت.

ساعدی از مهم‌ترین چهره‌های داستان و نمایشنامه‌نویسی معاصر ایران است. آثار او ترکیبی از رئالیسم اجتماعی، اضطراب روانی، فضای وهم‌آلود، طنز سیاه و نقد قدرت است. تجربه پزشکی و روان‌پزشکی‌اش در ساختن شخصیت‌هایی گرفتار ترس، هذیان، فقر، بیماری و فروپاشی اجتماعی نقش مهمی دارد. او همچنین با تک‌نگاری‌های مردم‌نگارانه‌اش درباره روستاها، مناطق حاشیه‌ای و آیین‌های محلی، به شناخت فرهنگی ایران معاصر کمک کرد.