
ادبیات و اندیشهٔ اجتماعیایرانی۱۹۲۳–۱۹۶۹
غربزدگی میگویم همچون وبا زدگی... نه، این حرفها درست نیست. بگویم مثل گرمازدگی. اما نه، این هم چیزی نیست. غربزدگی از آن چیزهای دوپا است. یعنی یک پایش در غرب است و یک پایش در ما.
جلال آلاحمد (۱۳۰۲-۱۳۴۸) نویسنده، مترجم و منتقد اجتماعی ایرانی بود. او با کتاب غربزدگی و نثر تند و انتقادی خود از چهرههای اثرگذار روشنفکری ایران در دهههای ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ شمسی محسوب میشود.
جلال آلاحمد، ۱۳۰۲-۱۳۴۸، نویسنده، مترجم، مقالهنویس و منتقد اجتماعی ایرانی بود. او در تهران و در خانوادهای مذهبی به دنیا آمد، مدتی آموزش دینی دید، سپس به ادبیات و فعالیت سیاسی و فرهنگی گرایش پیدا کرد. آلاحمد در سال ۱۳۲۶ از دانشسرای عالی تهران در رشته ادبیات فارسی فارغالتحصیل شد و سالها معلمی کرد. او در ۱۳۲۹ با سیمین دانشور، داستاننویس برجسته ایرانی، ازدواج کرد.
آلاحمد از چهرههای اثرگذار نثر معاصر فارسی است. آثار او در سه حوزه اصلی دیده میشود: داستاننویسی اجتماعی، مقالهنویسی انتقادی و سفرنامه/مردمنگاری. نثر او تند، موجز، محاورهگرا و پرتنش است و معمولاً به مسائل روشنفکری، آموزش، سنت، دین، استعمار، روستا، نفت، غربزدگی و نسبت ایران با تجدد میپردازد. مفهوم «غربزدگی» را احمد فردید طرح کرده بود، اما آلاحمد با کتاب غربزدگی آن را به یکی از اصطلاحات مرکزی روشنفکری ایران در دهه ۱۳۴۰ تبدیل کرد.