مهرزاد بروجردی

مهرزاد بروجردی در سال ۱۳۴۱ در آغاجاری، در استان خوزستان، زاده شد و کودکی و نوجوانی خود را در خوزستان گذراند. او پیش از انقلاب ۱۳۵۷ برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و تحصیلات دانشگاهی خود را در علوم سیاسی و جامعه‌شناسی پی گرفت. بروجردی کارشناسی خود را از دانشگاه بوستن، کارشناسی ارشد علوم سیاسی را از دانشگاه نورث‌ایسترن و دکترای روابط بین‌الملل را از دانشگاه امریکن در واشنگتن دریافت کرد.

بروجردی از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۹ در دانشگاه سیراکیوز تدریس کرد و در همان‌جا از چهره‌های مؤثر در گسترش مطالعات خاورمیانه و ایران معاصر بود. او سپس در ویرجینیا تک مسئولیت‌هایی دانشگاهی بر عهده گرفت و بعدتر به‌عنوان استاد علوم سیاسی و مدیر دانشگاهی در دانشگاه علم و فناوری میزوری فعالیت کرد. او همچنین ریاست انجمن مطالعات ایران را بر عهده داشته و در حوزه سیاست ایران و خاورمیانه با نهادها و رسانه‌های گوناگون همکاری کارشناسی داشته است.

مهم‌ترین اثر بروجردی، «روشنفکران ایرانی و غرب: پیروزی رنج‌آور بومی‌گرایی»، به بررسی نسبت روشنفکران ایرانی با غرب، مدرنیته، هویت و گفتمان بومی‌گرایی می‌پردازد. او در این کتاب نشان می‌دهد که چگونه مواجهه با غرب در اندیشه سیاسی و فرهنگی ایران معاصر به یکی از گره‌گاه‌های اصلی شکل‌گیری هویت روشنفکری و سیاسی تبدیل شده است. از دیگر آثار او می‌توان به «تراشیدم، پرستیدم، شکستم»، «آیینه‌ای برای امیر مسلمان» و کتاب مشترک «ایران پس از انقلاب: راهنمای سیاسی» اشاره کرد.

اهمیت مهرزاد بروجردی در پیوند دادن علوم سیاسی، تاریخ روشنفکری، مطالعات ایران و تحلیل خاورمیانه معاصر است. آثار او برای فهم منازعات هویتی، جایگاه روشنفکران، سیاست جمهوری اسلامی، نهادهای قدرت و نسبت ایران با غرب منبعی قابل توجه به‌شمار می‌آیند.