تقی کیمیایی اسدی

تقی کیمیایی اسدی در سال ۱۳۲۶ در همدان به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتی خود را در همان شهر گذراند. او در سال ۱۳۵۳ دوره عمومی پزشکی را به پایان رساند و سپس برای ادامه تحصیل و گذراندن دوره‌های تخصصی به آمریکای شمالی رفت. کیمیایی اسدی در رشته‌های طب داخلی، مغز و اعصاب و فوق‌تخصص طب تشخیص الکتریکی آموزش دید و پس از دریافت بورد تخصصی به ایران بازگشت.

او مدتی در دانشگاه شهید بهشتی و بیمارستان لقمان فعالیت کرد و در همین دوره برخی از آثار تخصصی خود در حوزه بیماری‌های مغز، اعصاب و عضلات را منتشر ساخت؛ از جمله «اصول بالینی در تشخیص بیماری‌های مغز و اعصاب و عضلات». او سپس به آمریکا مهاجرت کرد و سال‌ها در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه‌هایی چون پنسیلوانیا و جورج واشنگتن به طبابت و پژوهش پرداخت.

اهمیت کیمیایی اسدی برای مخاطبان فلسفه و اندیشه، در پیوندی است که میان دانش عصب‌شناسی و پرسش‌های فلسفی درباره ذهن، آگاهی، اراده، دین و جبر و اختیار برقرار می‌کند. در کتاب «خلقت و تکامل مغز و روان» او پیدایش حیات، تکامل مغز، ادراک، حافظه، هیجان، خواب، رؤیا، آگاهی و احساس «من» را از منظری زیستی و عصب‌شناختی بررسی می‌کند.

او همچنین با ترجمه آثاری مانند «خطای دکارت» به معرفی مباحث علوم شناختی و فلسفه ذهن در زبان فارسی کمک کرده است. در آثار او مغز به‌مثابه دستگاهی زیستی و الکتروشیمیایی فهم می‌شود که تجربه ذهنی، ادراک خود و مسئله اراده را باید بر پایه سازوکارهای آن توضیح داد.