اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
Suffering in Shiism and Judaism is a construct that shapes religious identity and structures political action; the book 'This Suffering Is Not a Suffering' adopts a constructivist lens to examine how religion reproduces suffering rather than responding to it.

We live in a world of constructs, constructs that we recognize as custom, religious rites, nationality, religious and national identity, and so on, and we believe in their presence so thoroughly that we have accepted them as self-evident and unquestionable matters, yet constructs, while real, are not self-evident.
Suffering is one of these constructs which, like religion, possesses a dual nature: on the one hand, it constructs many realities in the individual, social, and even political spheres, and on the other hand, it is itself a construct with a high potential for constructing and justifying many micro and macro actions, and it receives this possibility and ability solely from a religious semantic context. But the issue is not that religion and religious teachings have answered the problem of human suffering and articulated strategies for confronting it; the more important point is that religion finds a large part of its identity and endurance in the construction and even reproduction of suffering, and thus itself becomes a source for the repeated construction of suffering, not merely for answering and confronting it. This is a reality that Shi'ism faces, and also Judaism. Hence, one cannot conceive of Shi'i and Jewish religious identity without the concept of suffering (which is constantly being constructed in various ways).
The book "This Suffering Is Not a Suffering" addresses the problem of suffering, a suffering that is constructed by the religious semantic system and, within the two Shi'i and Jewish semantic contexts, becomes so meaning-generating that it becomes the source for constructing micro and macro political and social actions.
On page 89 of the book "This Suffering Is Not a Suffering," in elaborating on the subject "Suffering, a Divine Test to Gauge Faith," it states: "Thomas Carlyle, in a text written in connection with the Book of Job, says: The teachings of this book are a wondrous expression for every age and time. The oldest expression for a problem that never ends for humanity, the problem of suffering and human destiny and the path God sets before him on earth. The story of Job is a tale about a pious, God-fearing man. An innocent individual who was put to the test by God, at the insistence of one of the (former) members of the divine court who was condemned to earthly life: 'Satan' (koslofski:89) and or 'when God bestowed His mercy and kindness upon Job in the presence of Satan, a wager was made between these two figures (God and Satan). Satan claimed in the presence of God that Job would never honor God if his possessions, treasures, and wealth were taken from him. In response to this challenge from Satan, God agreed to test this opinion of Satan: Job will be tested in the crucible of divine trial' (Hauer.2008:184)."
If you wish to read this text, have a constructivist reading of it; study the Judaism and Shi'ism section not as religious and religion-oriented individuals, but as an observer from outside the text of religion, so that you may realize the power and capability of constructs.
.
.
.
.
.
.
Psychology
Philosophy
Religion
Philosophy
Sociology
Discussion14 comments
من این کتاب را مطالعه کردم و واقعیت به خاطر مقدمه کتاب و بعد متوجه شدم که فقط تعریف های که از کتاب می شود ملاک نیست محتوای کتاب خود نشان می دهد شاید اساتیدی به خاطر رودرواسی از دانشجو یا مسایلی مقدمه برای دانشجو بنویسد به مانند خیلی از نمره ۲۰ هایی که دانشجویان می گیرند آیا این نمره ۲۰ واقعی است آیا باندبازی در جامعه علمی نیست آیا آیا و آیا های زیاد مطالعه کتاب را توصیه نمی کنم و حیف پولی که بابت این کناب داده شود ملاک خواننده است که صاحب خرد و شعور است .
کتابِ «این رنج، یک رنج نیست» دین اسلام و دین یهود را به عنوان مصدر رنج معرفی می کند. در ساختار گرایی و با برداشت ساخت ها می توان دین را محور رنج یا شادی معرفی کرد. نویسنده مفهوم رنج را در ساختار دین یهود و ساختار دین اسلام انتخاب کرده است. دین یهود رنج آرمون الهی بود که سر بلند بیرون آمد. بازی ساختار دین یهود را مفهوم صبر معرفی کرد و دین یهود سربلند شد. از نظر نویسنده دین اسلام، دین رنج است و خروجی رنج ،ولایت فقیه است و آن را با مفهوم مصلحت پیوند می دهد که از نظر نویسنده در دین اسلام رنج تولید و بازتولید شده است.نویسنده با ساختارگرایی دین اسلام را هم متهم رنج کرد و به دنبال آن ولایت فقیه را هم با رنج پیوند دادو با نظریه پوچ ساختارگرایی دین اسلام را هم متهم به رنج و خشونت کرد. نویسنده با هوشمندی عنوان کتاب رااین رنج یک رنج نیست معرفی می کند اما در متن کتاب با نظریه پوج ساختارگرایی دین ستیزی خود را با دین اسلام نشان می دهد.
با مطالعه کتاب متوجه می شویم که نویسنده دائم می کوشد نشان دهد که مصدر دین مدام رنج را تولید و رنج ها را بازتولید می کند چه در دین یهود و دین اسلام و این موضوع را وجه اشتراک قرار داده است. نویسنده خیلی با ظرافت کوشیده است این مساله یعنی بازتولید و برساخته شدن رنج را در دین اسلام را حتی در جمهوری اسلامی هم تعمیم دهد و این جا است که برساخته شدن رنج در دین اسلام را با موضوع ولایت فقیه پیوند می دهد و به هدف نهایی خود می رسد.
این کتاب صرفا گزارشی است از رنج های یهود و شیعه که مشابه این گزارش دقیقا کپی کاری است که دانشجویان معارف آن را برای پایان نامه های ارشد قلم زده اند . اگر کسی در فیلد دین مطالعاتی داشته باشد متوجه می شود که نویسنده مطلب بدیع و نواورانه نداشته است و فقط کپی انجام داده است که مشابه آن با یک سرج بسیار ساده در اینترنت قابل انجام است.
نمی توان هویت دینی شیعی را بدون مفهوم رنج (که دائما در حال برساخته شدن به وجوه مختلف است) تصور نمود. خیلی مضحک است. به نظر می رسد نویسنده با دین مشکل شخصی دارد و باید به خانه تکانی ذهنی و برساخته شدن ذهن خود از جهت مثبت بپردازد .
من بخشهایی از کتاب رو خوندم به نظرم نویسنده برای تهیه مطالب کتاب وقت خیلی زیادی صرف کرده و از منابع متنوع و در عین حال معتبری استفاده کرده و ارتباط خوبی بین مطالب برقرار کرده و نهایتا نتایج خوبی گرفته.میخوام به خانم سارا توصیه کنم که فقط از روی عنوان قضاوت نکنیدو بعد از مطالعه ی یک اثر در مورد اون نظر بدهید.همینطور به آقای سعید میخوام بگم اگر شما به خودتون اجازه میدید که بگید زهرا خشک جان با نام رضا از کتاب خودش دفاع میکنه پس به من هم اجازه بدید بگم حتما شما با ایشون دشمنی شخصی دارید که بی هیچ دلیلی همچین قضاوتی میکند.
من، صِرفِ خودِ این نوع نگاه به اساطیر و تابو ها را، هدیهی بزرگی به مردم ایران می دانم. از همین جمله می توان متوجه شد که زهرا خشک جان خودش با اسم رضا و سعید از کتاب خود این چنین تبلیغ می کند مشک آن است که خود ببویید نه آن که عطار بگوید
من کتاب را از نزدیک ندیدهام. اما معرفی پشت جلد که همین متن بالاست، به درستی از وجه صحیحی به مسئلهی اسطوره نگاه کرده. خود منظر درست است. و اگر توانسته باشد اولا کتاب ایوب را برای خواننده شرح بدهد و آن را هم در وسعتِِ زمین و زمان ببیند و بعد از آن هم بتواند پیوندِ قطعیِ برساخت گرایانهی دو مشربِ یهودیت و شیعی و مسلمانی را به خوبی با هم نشان بدهد، کار خود را انجام داده دو کامنتی که بی هیچ سندی به یاوهگی کتاب اشاره کرده اند (سعید و سارا) احتمالا خوورده حسابی در جایی دیگر داشته اند که این چنین، تخریب کردهاند. بهتر است خووورده حساب شان را روو کنند، بهجای این که کُترهای بکوبند چیزی را و انتظار هم داشته باشند که در جایی مثل صدانت، خوانندهگان حرف شان را نقد بینگارند. من، صِرفِ خودِ این نوع نگاه به اساطیر و تابو ها را، هدیهی بزرگی به مردم ایران می دانم. از نویسنده ی محترم، از همین بابت متشکرم. و امیدوارم متن کتاب هم به همین قوت معرفی کتاب باشد.
اسم کتاب بسیار شکیل است اما محتوای کتاب بی معنی است .
یعنی شما هیچی از کتاب نفهمیدی؟؟؟
کتاب از لحاظ محتوایی پوچ است.
در سال گذشته کتاب مفهوم رنج و تأثیر آن بر عملکرد سیاسی اجتماعی شیعه )اثنی عشری( و یهود، نوشتۀ زهرا خشکجان، در بخش علوم سیاسی، روابط بینالملل و مطالعات منطقهای حائر رتبۀ برتر گردید. از عنوان کتاب به سهولت میتوان پی به محتوای تهی از معنای آن برد.
بنده هم بعد از مطالعه کتاب به همین نظر رسیدم حیف از پولی که برای خرید این کتاب دادم.
وبسایت شما به علاقه مندان فلسفه وکتب علمی بسیار مفید است لطف نموده در از کتب فلسفی تا سخنرانیها ی دارید به تلگرام من بفرستید من عضو تلگرام شما شدم ممنونم