Lectures by Mostafa Malekian and Mohammad-Mehdi Ardebili at the Conference “Stoic Thought and Us”

مصطفی ملکیان شخصیتی بی نظیر و بی بدیل در تاریخ فرهنگ ایران است.

سلام لطفا لینک فیلم را قرار بدید که دانلود کنیم ممنون میشم

گفت و گوی خوبی بود. باتشکر..

پذیرش ویزگیهای طرح شده در کتاب منوط به اینست که خدای ادیان را کنار بگذاریم واز دریچه دیگری به جهان وهستی بنگریم واین کتاب یک مسکن نه یک دارو برای درمان واقعی درد میباشد در واقع دعوت به تجاهل درقبال الام ونه تناه پذیرش انها وتسلیم دربرابر ان بلکه عشق ورزیدن به انچه جهان وهستی برایمان خواسته است اینکه بپنداریم که اگر ما وجود پیداکرده ایم هیچ راهی برای وجود نداشتن نبوده واین یک ضرورت بوده که وجود پیدا کنیم یعنی اینکه اراده را از خدا گرفته ایم وخلقت ما ارادی نبوده خدا ناچار به خلقت ما بوده است پس از منظر متدینان اشکال خواهد داشت اینکه بپنداریم که خلقت از عدم محالست که البته حرف درستی است ولی با خداییکه ادیان معرفی میکنند همخوانی ندارد چون دراینصورت ما تبدیل به خدایان بالقوه ای میشویم که خدای بزرگ مارا به فعلیت رسانده است اینکه بپندایم که جهان هستی هیچ شری دران وجود ندارد پاک کردن صورت مسئله است چطور معلولیتهای مادرزادی را با اینکه جهان معصوم است میتوان جمع کرد ؟به نظر میرسد که رواقیگری بیشتر درپی ایجاد ارامش درونی برای فرد است وبرای نیل به این هدف توصیه میکند که همه چیز را حتی بدیها والام وشرور را مثبت ببین تا به ارامش برسی که بنظرم برای انسان مدرن اقناع کننده نمیباشد

آقای اردبیلی عزیز به عنوان یک علاقمند سابق به شما عرض میکنم، در هر موضوعی اظهار نظر کردن کار درستی نیست. شما ماشالا خود را متخصص هگل، نیچه، مارکس، رواقی گری، کانت و... می دانید. دوست عزیز آقای ملکیان اگر این کار را میکند روشنفکر عمومی است و در عضو هیئت علمی نسیت. شما وظیفه دارید کار پژوهشی و متمرکز انجام دهید نه اینکه هر موضوعی به شما پیشنهاد شد لبیک بگویید.