مهدی خلجی

مهدی خلجی، زادهٔ ۳۱ شهریور ۱۳۵۲ در قم، نویسنده، مترجم، روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر سیاسی ایرانی است. او سال‌هایی در حوزهٔ علمیه قم تحصیل کرد و در درس‌های خارج فقه و اصول استادانی چون حسینعلی منتظری، حسین وحید خراسانی و جواد تبریزی حضور داشت. هم‌زمان به فلسفه و اندیشهٔ جدید علاقه‌مند شد و بعدها در دانشگاه تربیت مدرس فلسفه خواند و در مدرسه مطالعات عالی پاریس در حوزهٔ الهیات و تأویل شیعی مطالعه کرد.

خلجی فعالیت مطبوعاتی خود را از دههٔ ۱۳۷۰ آغاز کرد و با نشریاتی مانند کیان، نقد و نظر و روزنامه‌هایی مانند جامعه، ایران و انتخاب همکاری داشت. پس از خروج از ایران، با رسانه‌هایی چون بی‌بی‌سی فارسی، رادیو زمانه و رادیو فردا همکاری کرد. از سال ۲۰۰۵ تا پایان ۲۰۲۳ نیز در انستیتو واشینگتن برای سیاست خاور نزدیک به‌عنوان پژوهشگر و تحلیل‌گر فعالیت داشت.

زمینهٔ اصلی کار خلجی، نسبت دین و سیاست در ایران معاصر، ساختار روحانیت شیعه، تحولات فکری حوزهٔ قم، اسلام سیاسی، تفسیر قرآن، و نقش نهادهای دینی در قدرت سیاسی است. پیشینهٔ حوزوی او باعث شده در تحلیل‌هایش از سیاست ایران، به ساختار فقه، مرجعیت، نهاد روحانیت و زبان درونی حوزه توجه ویژه داشته باشد.

خلجی از نظر فکری در مرز روزنامه‌نگاری تحلیلی، اسلام‌پژوهی انتقادی و سیاست‌پژوهی قرار می‌گیرد. او در نوشته‌هایش معمولاً از منظر انتقادی به جمهوری اسلامی، روحانیت سیاسی، بنیادگرایی دینی و نسبت قدرت با معرفت دینی می‌پردازد.