مراد فرهادپور

مراد فرهادپور، زادهٔ ۱۷ تیر ۱۳۳۷ در تهران، نویسنده، مترجم، منتقد فرهنگی و از چهره‌های اصلی روشنفکری چپ نو در ایران معاصر است. او در دهه‌های ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰ نقش مهمی در معرفی نظریه انتقادی، مکتب فرانکفورت، مارکسیسم غربی، فلسفه قاره‌ای، الهیات انتقادی، و متفکرانی چون والتر بنیامین، آدورنو، هورکهایمر، آلن بدیو، جورجو آگامبن، اسلاوی ژیژک و ارنستو لاکلائو به فضای فکری ایران داشت.

فرهادپور ابتدا در رشته مکانیک تحصیل کرد، سپس به انگلستان رفت و بعدتر در ایران اقتصاد خواند. اما مسیر اصلی او نه دانشگاه رسمی، بلکه ترجمه، نوشتن، تدریس آزاد و حضور در حلقه‌های روشنفکری بود. همکاری او در نشریاتی مانند کیان، آدینه، راه نو و به‌ویژه فصلنامهٔ ارغنون، در شکل‌گیری نسل تازه‌ای از خوانندگان فلسفه و نظریه انتقادی بسیار مؤثر بود.

فرهادپور را می‌توان مترجم و مفسر سنت انتقادی مدرن دانست. دغدغه‌های اصلی او شامل مدرنیته، سرمایه‌داری، ایدئولوژی، سیاست رهایی‌بخش، هنر مدرن، شعر، سینما، الهیات، خشونت، قانون و نسبت فلسفه با امر سیاسی است.

او برخلاف جریان‌های لیبرال یا تحلیلی، بیشتر در سنت فلسفه قاره‌ای و چپ انتقادی می‌اندیشد. در آثار و ترجمه‌هایش، مفاهیمی مانند دیالکتیک، حقیقت، رخداد، سوژه، قانون، خشونت، تجربه مدرن و امکان رهایی جایگاه مرکزی دارند.