هر جامعه انسانی باید نابرابریهای خود را توجیه کند.
توماس پیکتی اقتصاددان فرانسوی و از مهمترین پژوهشگران معاصر در زمینه نابرابری درآمد، ثروت و سرمایه است. او با کتاب «سرمایه در قرن بیستویکم» شهرت جهانی یافت و نشان داد که تمرکز ثروت در جوامع مدرن مسئلهای تاریخی، سیاسی و نهادی است، نه صرفاً نتیجه طبیعی بازار. آثار او در مرز اقتصاد، تاریخ، سیاست و عدالت اجتماعی قرار میگیرند.
توماس پیکتی، زاده ۷ مه ۱۹۷۱، اقتصاددان فرانسوی و پژوهشگر برجسته اقتصاد سیاسی است. او در حوزه نابرابری اقتصادی، توزیع درآمد و ثروت، تاریخ سرمایهداری و نقش نهادهای سیاسی در شکلدادن به عدالت اجتماعی پژوهش کرده است.
پیکتی پس از تحصیل در اقتصاد، در فرانسه و سپس در نهادهای دانشگاهی معتبر بینالمللی به تدریس و پژوهش پرداخت. جایگاه علمی او بیش از همه با گردآوری و تحلیل دادههای تاریخی بلندمدت درباره درآمد، ثروت، مالیات، ارث و سرمایه شناخته میشود؛ دادههایی که درک رایج از رشد اقتصادی و توزیع ثروت در جوامع مدرن را به چالش کشید.
مهمترین اثر او «سرمایه در قرن بیستویکم» است؛ کتابی که با بررسی تاریخ نابرابری در اروپا و آمریکا نشان میدهد بازده سرمایه در بسیاری دورهها از نرخ رشد اقتصادی بیشتر بوده و همین امر میتواند به تمرکز فزاینده ثروت بینجامد. او در ادامه، در آثاری مانند «سرمایه و ایدئولوژی» و «تاریخ مختصر برابری»، پیوند نابرابری با ایدئولوژی، سیاست، نظام مالیاتی، آموزش و دولت رفاه را بررسی کرد.
اندیشه پیکتی بر این نکته استوار است که نابرابری امری طبیعی و اجتنابناپذیر نیست، بلکه حاصل تصمیمهای سیاسی، ساختارهای حقوقی و روایتهایی است که جوامع برای توجیه نظم اقتصادی خود میسازند. از همین رو او بر مالیات تصاعدی، شفافیت داراییها، گسترش آموزش عمومی و تقویت نهادهای دموکراتیک برای مهار تمرکز ثروت تأکید میکند.
هنوز مطلبی برای این اندیشمند ثبت نشده است.