طاقچهی عمومی
3danet.net/u/barin8x
عشق، جنسیت نمیشناسه و در مرزهایی که آدمها براش تعریف میکنن، خلاصه نمیشه. مگر میشه احساسی به این وسعت رو به قالبهایی محدود کرد که ما برای جهان ساختهایم؟ مگر ارزش یک پیوند، به جنسیت آدمهایی بستگی داره که اون رو تجربه میکنن، یا به عمق درکی که از یکدیگر دارن؟ به باور من، عشق پیش از اونکه به نامی، عنوانی یا تعریفی تعلق داشته باشه، تجربهای انسانیه؛ پیوندی که میتونه میان دو آدم شکل بگیره، ب...
و شاید حقیقت دیگری هم وجود داشته باشه که پذیرفتنش برای خیلیهامون دشواره؛ اینکه ممکنه بعضی آدمها هیچوقت عشقی رو که در جستوجوش هستن، پیدا نکنن. ممکنه تمام عمرشون رو با این امید بگذرونن که روزی کسی از راه میرسه که جهانشون رو به جهان خودش پیوند میزنه، اما اون روز هیچوقت نرسه. شاید هم در مسیر زندگی، آدمهایی رو دوست داشته باشن و حتی سالها کنارشون بمونن، اما هیچکدوم اون پیوندی نباشه که همیشه...
خیلیهامون از ترس تنهایی به سمت عشق میریم؛ غافل از اینکه تنهایی، چیزی نیست که دیگری وظیفه داشته باشه نجاتمون بده. باید پیش از ورود به زندگی کسی، یاد بگیریم با تنهایی خودمون کنار بیایم، اون رو بشناسیم و حتی به حضورش عادت کنیم؛ تا کسی رو نه برای فرار از خودمون، بلکه برای شریک شدن در دنیامون بخوایم. بعضیها رابطه رو راهی برای پر کردن خلأهاشون میدونن؛ بعضیها به دنبال تأیید دیگرانن و بعضیها صرفا...
• برام سواله… • چی؟ • اینکه تو واقعاً اونو دوست داشتی؟ • شاید… ولی چرا اینو میپرسی؟ چی شد که به دوست داشتنم شک کردی؟ • از همین شاید گفتنات، از اینکه همیشه از عمیق شدن توی احساست فرار میکنی. انگار خودتم نمیدونی از اون آدم چی میخوای؛ فقط میخوای باشه… • مگه اینکه بخوای یه نفر توی زندگیت باشه، نشونهی دوست داشتنش نیست؟ • نه همیشه. گاهی ما آدمها نیازمون به حضورِ یه نفر رو با عشق اشتباه میگیری...