فرق بین «اعتقاد به خداوند غیرمتشخص» و «ماتریالیسم» چیست؟

سلام اخلاق چیزی است که درروابط انسانها معنا پیدا میکند وخارج ازجامعه ی انسانی ودرطبیعت چیزی به نام اخلاق معنا ندارد وبنظرم حتی طبیعت بدون انسان بی معنا است واین انسان وحضورو وجودش انهم بشکل اجتماعی است که به جهان معنا میبخشد . مسیله اخلاق نیز ازرابطه ی اجتماعی انسانها ناشی میشود ومعنا مییابد ضمنا ماتریالیستها به اخلاق واقفندزیرا به روابط اجتماعی واقف اندمگرماتریالیسم مدنظرشما ازنوع قرن هجدهمی باشداما اخلاق ماتریالیستی با اخلاق مذهبی تفاوت اساسی داردزیرا اخلاق مذهبی ثابت وانتزاعی است اما اخلاق ماتریالیستی برپایه شناخت وتوافقات اجتماعی است

جناب آقای ملکیان من رابطه بین خدای نامتشخص و ناانسانوار با نفس نیک خواهی و آگاهی و نظام اخلاقی نفهمیدم . از نظر من خدای نامتشخص و ناانسانوار هیچ فرقی با ماده ندارد . هر دو کور هستند و علائق اخلاقی و انسانی ندارند . هر دو فقط خالق نظم هستند همین . نظم الزاما به معنای انسانیت و اخلاق نیست بلکه نظم یم تواند به شدت ضد اخلاقی و ضد انسانی باشد . جهان ماتریالیستی نظم دارد اما اخلاق و عدالت ندارد .خدای نامتشخص و ناانسانوار هم همین گونه است . او به نحوی ناخودآگاه خالق و مجری نظم هست اما هیچ تضمینی وجود ندارد که چنین خالقی درکی از عدالت و انسانیت و اخلاق داشته باشد .

اگر « ماده » را « امر مستقل از آگاهی » تعریف کنند با « خدای غیرمتشخص که هر چه هست ، اوست » منطبق نباشد ؛ تا حد زیادی همپوشانی دارد . در مورد « واکنش جهان به فعل انسان » گفتنی است که « این جهان کوه است و فعل ما ندا » در بافت فکری « خدا ناباور » هم جذب می شود : « کاری نکنیم که به قانون زمین بربخورد » ، یعنی کنش ما بنا بر « قوانین جهان » پیامدهایی دارد که به خودمان بر می گردد وارزش گذاری هم می شوند . پیامد « قانونمند » کنش انسان به این معنا نیست که « جهان بین عمل اخلاقی و عمل غیر اخلاقی تمیز قائل می شود » . در ضمن « همه خدایی ( جهان تجلی خداست ) » با « نظام جهان اخلاقی است » ؛ ملازمت ندارد .