اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
Political Science
Bijan Abdolkarimi in Conversation with Euronews: Democracy, Generation Z, and Celebrities
Bijan Abdolkarimi described the new generation as lacking a connection to both past and future, and deemed democracy impossible in Iran. Rejecting misogyny, he considered the rise of atheism serious but not identity-erasing, and argued that the influence of thinkers is more enduring than that of celebrities.
Euronews: Bijan Abdolkarimi is a professor of philosophy and an associate professor in the Department of Philosophy at the Islamic Azad University. Having completed his doctorate at Aligarh Muslim University in India, he is a critic of the political view of culture and the humanities. We spoke with him about social developments in Iran, particularly in the wake of the "Woman, Life, Freedom" movement.
Euronews: Do you consider "ahistoricity" a symbol of Iran's new generation?
Bijan Abdolkarimi: Before answering this question, I must clarify the meaning of being ahistorical. What I mean by ahistoricity is that the new generations, having lost their connection to tradition, historical heritage, and cultural achievements, have had their relationship with the past severed. Consequently, these generations have no "past," and because they have no hope, plan, or utopia for the future, they also have no future. For this reason, the new generations are immersed in the present moment, meaning they are stalled in everydayness and lack both a past and a future.
This description does not only apply to the new Iranian generations; it is a global ontological and metaphysical characteristic. That is, in societies across the world, the vast majority of young people are ahistorical and have lost their connection to the past and the future. It is not just that the new Iranian generations have no relationship with Hafez, Rumi, the Quran, hadiths, and their cultural achievements, but the new European and American generations also no longer have a connection with Hölderlin, Goethe, Schiller, Shakespeare, and their cultural-historical heritage.
Iranian youth, just like European and American youth, have no utopia other than "consumption." There is no plan, aspiration, or ideal city in their minds; therefore, "ahistoricity" is not merely an attribute of Iranian youth but a global characteristic.
Euronews: To what extent are the demands of Generation Z compatible with the principles of "democracy"?
Bijan Abdolkarimi: What has been put into the mouths of our youth as the ideal of democracy, through the powerful news media and virtual networks—media that are affiliated with the major centers of the global system of domination—is, in reality, something akin to salty puffs and popcorn, which has nothing to do with the nourishment of a nation and country.
In fact, the so-called Third World countries, meaning the countries of the Middle East, Latin America, and Africa, propose something as democracy that bears no relation to the reality of democracy.
Democracy is a social reality that relates to a social formation and to a social actuality and being. This social formation and this social and historical being and actuality has taken shape only and exclusively in Western societies. In societies like Iranian society, where this social formation fundamentally does not exist, expecting the fruit of democracy from a tree that has no roots in this country (or these countries) is meaningless.
This is not merely a political issue; it is a civilizational one. That is, in a large part of the globe, the formation and social configuration that emerged in the West through the rise of the bourgeoisie class, the growth of the middle class, and the emergence of civil society {does not exist}.
Such a history does not exist in Iran and many Middle Eastern, Latin American, and African countries. Therefore, democracy in its Western sense is fundamentally unrealizable in countries like our society.
Euronews: Are the stances of the intellectual class in Iran decisive for social and political developments? Is the role of intellectuals more prominent, or that of celebrities?
Bijan Abdolkarimi: Again, this is a global issue. {I mean} the position and standing of intellectuals in social life. The phenomenon of the intellectual essentially belongs to the eighteenth and nineteenth centuries and the first three-quarters of the twentieth century. From the final quarter of the twentieth century {onwards}, we are roughly facing the death of the phenomenon of "intellectualism"; in the sense that, due to the expansion of nihilism and the collapse of all value and ethical systems, all authorities have in fact crumbled; including the authority of intellectuals. And intellectuals can no longer be very influential in social developments. Especially since the social and historical forces that are influential in social life, such as major centers of power, international forces, forces that affect the geopolitical issues of each country, and particularly the military forces of each country, are determining factors that have diminished human agency and subjectivity, and for this reason, intellectuals cannot be much involved in social transformations.
Euronews: Is the role of intellectuals more prominent, or the role of celebrities?
Bijan Abdolkarimi: The reality is that celebrities deal with a phenomenon called fashion. That is, very superficial and fleeting matters. Celebrities are like a pimple on the face. They come and go and cannot connect with historical and cultural roots. Undoubtedly, thinkers and people of opinion, and consequently, intellectuals who do genuine intellectual and cultural work, will have greater influence.
Euronews: Is the ruling class in Iran misogynistic? Fundamentally, to what extent are misogyny and patriarchy in Iran rooted in religious attitudes?
Bijan Abdolkarimi: In my belief, applying the adjective "misogynistic" to the rulers of Iran is merely a media construct, and the rulers of Iran can in no way be considered misogynistic. However, I can accept that our traditional jurisprudence suffers to some extent from historical backwardness.
I can accept that our clerics and religious seminaries lack an understanding of the modern subject and modern rationality and cannot connect with the modern subject. But if we interpret this as misogyny, in my opinion, it is not a correct interpretation.
In the families of the clerics and leaders of the Iranian Revolution's discourse, the manner of dealing with daughters and women is much softer and gentler than the treatment of women in modern families. Furthermore, behind what is presented as "women's freedom in Western societies," there is a great deal of violence. That is, women in Western societies also do not feel a great sense of security. Therefore, the way traditional societies, including the traditional jurisprudence of Muslims and Shiites, confront the phenomenon of women must be understood and formulated with other categories.
Euronews: How serious is the dramatic growth of atheism and opposition to religious propositions in Iran?
Bijan Abdolkarimi: In one sense it is serious, and in another sense and consideration, it is not. That is, Iranian culture in our time is like a tree whose trunk has been damaged. Young people have carved their names into the bark of this tree with a knife or have set the trunk on fire. But the roots are still alive, and the roots are in water.
I think the growth of secularism and atheism in the country, especially among the younger generations, is a serious matter, but I doubt they can completely change the Iranian identity. And I think Iran, as a major center and hub of religious and theological thought throughout human history, will preserve this identity in the future as well.
Euronews: Is Iranian society, in addition to moving beyond religious government, also moving beyond religion itself? What are the consequences for the country?
Bijan Abdolkarimi: The reality is that among the youth and Iranian society, there is a kind of distance and rift with the so-called religious government, but this distancing does not mean that our historical identity is completely changing in its depths and roots.
It could perhaps be said that traditional Islam has come to an end completely in Iran, and to a large extent in the Islamic world as well, and can no longer sustain its existence. But Islam as a mode of ontology, anthropology, and epistemology—a way of understanding the world and the human being—will, I think, persist in other forms within the historical identity of Iranians in the future.
These developments show that we need a paradigm shift. If religious thought is to persist in Iran, it must certainly undergo a paradigm shift. It must certainly rethink its relationship with the world, historical affairs, the modern subject, science, and human experiences.
I think Iranian society is pregnant with great intellectual and cultural transformations, and traditional currents cannot keep pace with these developments, while secular and atheist currents, too, cannot achieve hegemony within them.
Euronews: In your view, does Iranian culture possess the necessary components for teamwork?
Bijan Abdolkarimi: In my opinion, this is an essentialist confrontation with Iranian culture. Iranian culture is not a fixed and immutable thing; it does not have an eternal and everlasting essence. We Iranians have been able to carry out immense teamwork in certain historical junctures, and have failed to do so in others. The possibility or impossibility of teamwork among us Iranians is not related to psychological and cultural factors; rather, it goes back to social and historical conditions, and whether there are genuine ideas around which we can gather or not.
Euronews: From this perspective, how do you assess the opposition's record over the past year?
Bijan Abdolkarimi: In my opinion, our opposition is as vulgar, backward, and immature as some of the pro-regime forces. And because the opposition has not sorted itself out, it cannot engage in genuine teamwork with others either.
If we had a genuine opposition, our country's situation would be different. The vulgar opposition and the vulgar pro-regime faction are two blades of the same scissors, reproducing the conditions and placing the nation in a dire situation.
Euronews: Do you believe that radical political change in Iran is conceivable within a peaceful atmosphere?
Bijan Abdolkarimi: Radical political change is poison for Iran. We need radical changes in the social structure, but radical political change in the current conditions, in my view, is neither desirable nor possible.
Euronews: In the event of a major occurrence, such as Iran entering the war in Ukraine or the death of Iran's leader, would a state of chaos prevail in Iran, and should we expect events like civil war more than stability?
Bijan Abdolkarimi: I think the system of domination and the great world powers are very keen on instability in Iran and the emergence of a power vacuum, so they can exploit this vacuum for their own interests and bring to power forces that will secure those interests.
I think that despite the crises in the country, there is a certain political maturity among some forces within the revolutionary discourse, as well as within the nation itself and even a part of the opposition, and Iranian wisdom, which reveals itself at historical turning points, will not allow the country to fall prey to any kind of chaos under any circumstances.
.
.
Watch the video of Bijan Abdolkarimi's remarks on Aparat
.
.
Discussion51 comments
پاسخ 11/ مغالطه tu quoque : به جای پاسخ دادن در این مغالطه مخاطب به جای پذیرش ابطال ادعایش ایرادی از گوینده می گیرد. جالب است ایشان در پاسخ به اشکال overgeneralization تعمیم افراطی می گویند (البته به اشتباه و غیر صحیح) که امیر هم تعمیم فراطی دارد! در حالی که باید در مورد تعمیم افراطی خودش پاسخ بدهد و ابطال ادعایش را بپذیرد. اشکال 12/ ایشان اشکالی که در مورد کلی گویی و فقدان index specification دارند و با ادعای غلط و تحمیلی کردن بدون معنا کردن کفار که که بودند و چه کردند و در وضع جنگ بودند و در حال کشتار اشکال را تکرار می کنند. بله خود ایشان هم می دانند که مجبور به over generalization , یا oversimplification و distortion تحریف و تغییر دادن سخن و چپاندن تفسیر وسط سخن هستند تا absurdity به عنوان جایگزین که اصولا با نداشتن پشتوانه علم این فرد بانکداری خوانده از این هم حتی آگاه نیست که حقوق و اخلاق trendy و مد روز قرن هاست که نتوانسته توجیه و تبیین و مبنای موفق اراُه بدهد. حتی این را هم نمی داند. the abc of ethics
این که موضوعی نامربوط به موضوع مطرح در صفحه این که در سایتی مربوط به فلسفه غرب این که مسئلهای تخصصی در میان افرادی ناآشنا با فقه و تفسیر و احتمالا بیعلاقه به آن مطرح شود مشخصا غیر علمی، غیر منطقی وبا کمی دقت غیرصادقانه و فریب دادن مخاطب است. چنین موضوعی را که پاسخ دادن به آن نیازمند لاقل دانستن عربی، تاریخ اسلام و نظرات درس خواندههای حوزه است را اگر واقعا صادقانه مطرح میفرمایید از حوزوی بپرسید نه از کسانی که هیچ از موضوع نمیدانند. حتا بدون توجه به این تخصص اشکالات متعدد به طرح مسئله تفسیر به مخاطبین و علاقمندان فلسفه آمریکا و اروپا که هیچ نمیدانند وارد است. اشکال دیگر graft جاسازی واژگان سوءاستفاده جنسی و به زور و کلماتی از این قبیل در متن مورد تنفر شماست. دین انسانیت، صداقت و عفو و بخشش است حال شما میتوانید بخاطر تاثیری که از فیلم و رسانه گرفتهاید از درون آن به زور چیز بد بیرون بکشید. این که شما بگویید گروهی که هیلاری کلینتون خودش در خاطراتش و همچنین در مبارزات انتخاباتی اعتراف به تشکیل، تسلیح و تعلیم آنان با کمک بن سلمان کرده توصیه قرآن است آزادید. ام نام این hate speech است. puppet regime حکومتهای انگلیسی-آمریکایی که از زمان فروپاشی عثمانی در کشورهای اسلامی در قبال بردگی برای آمریکا و انگلیس به مردم منطقه تحمیل شدند برای مردم شناخته شده هستند. حکومت سعودی بعد از تلاشهای انگلیس و دیگر کشورهای اروپایی حدود 170 سال پیش به جای خانواده الرشید به حجاز آن زمان تحمیل شد، حکومتی وهابی که در کنار دیگر افراد تابع انگلیس وظیفه کنترل اندیشه و احساسات مردمی را در برابر تبعیت از انگلیس انجام دادند.
با مطالعه Community ضد فرهنگ ملی و باورهای ایرانی، با پدیدهای disruptive یعنی تنفر از خود self-hatred و sadomasochism دیگر کسب رضایت در دیگر آزاری و خود آزاری مواجه میشویم. افرادی که به حدی شیفته image رؤیایی و idealized شده تصویر synthesize شده medium جراید virtual و actual میشود که خود، پدر و مادر خود و کشور خود را تخریب میکند. این رفتار anti-social، Hippieism دهههای اخیر جزیره انگلیس نیست و با آن بسیار متفاوت است. این social pathogen سلاح ضد ملی بریا تخریب پیشرفت، اندیشه، علم و تفوق اقتصادی، علمی و ملی کشورهای دیگر به وسیله the power that be شکل گرفته است. برتری فنآوری و علمی و ثروت اقتصادی کشوری مستبد و expansionist و یا intruder و یا شقی دیگر از استبداد transnational فراملی به رخ کودک، نوجوان و جوان یک ملت کشیده میشود و به تدریج با ایجاد حس حقارت در او anti-national sentiments القاء میشود به شکلی که از پدر و مادر خود و کشور خود احساس خفقان به او دست میدهد. باید ببینیم nation چیست و nationalism این concept مدرن devise شده بوسیله monarchy شاهان برای سرکوب Poppism و کلیسا محل stronghold کشیشان چه بو و چگونه قرار بود جای نظام متکی بر مسیحیت Pappal Supremacy را کنار بزند. مدرنیسم و روشنفکری قشری در کشورهی غیر غربی populism را در مقابل nationalism میدهند. عجیب است که طرفداری مردم از مفاهیم غیر غربی پاپیولیسم و هواداری از مفاهیم غربی به democracyاطلاق میشود! در حالی که demogogyعوامفریبی متکی بر تکنولوژی بسیار عمیق از تمامی انواع گمراه کردن مردم است. عجیب نیست که عدهای از پدر، مادر و خوشان احساس انزجار میکنند. افرادی گرفتار باورهای syntheticشدهاند که برای social disintegration متلاشی کردن کشور و ملت خودشان بدرون تن ایران فرستاده شده است.
شناخت آمریکا، آنگلیس،آلمان ، فرانسه مقاله اندیشکده کوینسی در مورد جلوگیری از فروش دارو به ایران در آمریکا در زمان کوید-19 Amid coronavirus outbreak, Trump-aligned pressure group pushes to stop medicine sales to Iran MARCH 5, 2020 Written by Eli Clifton Share Copy Print This story was co-published with The Intercept. Despite a massive coronavirus-related public health crisis, an anti-Iran pressure group with close ties to the Trump administration is urging major pharmaceutical companies to “end their Iran business,” focusing on companies with special licenses — most often under a broadly defined “humanitarian exemption” — to conduct trade with Iran. With a novel strain of coronavirus rapidly spreading around the world, Iran has been hit particularly hard, with 107 deaths and 3,515 infections recorded so far. Yet the pressure group, United Against Nuclear Iran, is carrying on with its campaign targeting medical trade with Iran despite the Trump administration’s special financial channels for humanitarian goods and medicine to reach the beleaguered country. ذهنیت واله و شیدای رؤیاهای ایرانیان متأثر از پدیده make believe از تصورات آن ها از پیشرفت، علم آزادی و دموکراسی را بشناسیم. https://quincyinst.org/2020/03/05/amid-coronavirus-outbreak-trump-aligned-pressure-group-pushes-to-stop-medicine-sales-to-iran/
concept "جامعه آزاد" تکیهگاه و مبنای دیسکورسی است که think tankهای انگلوساکسون به عنوان سرباز disruptive از طریق استفاده از شبه جاسوس شبه ستون پنجم شهروند دولتهایی که به وسیله expansionism و militarism یهودی غربی به بردگی liberalism کشیده نشدهاند به کار میرود. اگر اجازه صدانت را داشته باشم یا مقالهای در رابطهای غیر مستقیم با این موضوع ترجمه خواهم کرد و یا در جملاتی ارائه خواهم کرد. بیایید رقیب انسان صادق مسیحی و ایثار گر و مهربان یعنی civilized citizen شهروند جامعه مدرن و مفهوم جامعه آزاد که میلیونها کشتار کرده را در سطح conceptual و در سطح اشکالات و واقعیت مطالعه کنیم. چیزی مفهوم مشابهش که زمانی جوان آلمانی را عاشق خودش کرد و کشتار ده ها میلیونی کرد و اکنون با وجود حضور نمونههای جنگ آمریکا با افغانستان و سقوط عاشقان افغانی از بوئینگ آمریکایی فراری از این کشور در پیش چشم جوانان متاثر از هالیود و اینترنت است اما آگاهی و awareness به دنبال ندارد و او را جان فرهنگ ایران میاندازد. به گونهای که شبانه روز وظیفه فکری خود را تحقیر ایران و اندیشه ایرانی میداند .
مقاله ای درباره biasموجود و اشکالات آمارهای رسانه های حاکم و دیکته کننده تفکر به اذهان جامعه تحت کنترل کاپیتالیسم سرمایه داری در جهان . این مقاله عدم توجه به سال ها انتقال ثروت و نیوهای فکری جوامع غیر غربی به این گروه مستبد و خودخواه را به عنوان یکی از دلائل غیر منطقی و متعصبانه بودن این راه فریب جامعه نوجوان نام می برد: عنوان : آیا اینها (فنلاند و ...) خوشبخت ترین مردم جهان اند؟ EXPLAINER Features | Politics Are these really the world’s happiest countries? And why are so many of them often rich, Western nations? An Occupy protester, who declined to give his name, pickets outside a Bank of America branch on Friday, Jan. 20, 2012, in San Francisco. Anti-Wall Street demonstrators across the U.S. planned rallies Friday in front of banks and courthouses. (AP Photo/Noah Berger) An Occupy protester picketing outside a Bank of America branch on Friday, January 20, 2012, in San Francisco. The US is among the most unequal societies among developed nations, yet it ranks 15th happiest according to the happiness index [Noah Berger/AP Photo] By Richard Cooper and Yara Elmjouie Published On 18 Aug 2023 18 Aug 2023 Who are the happiest people in the world? According to the World Happiness Report, it’s the residents of Finland, Denmark, Iceland, Israel and the Netherlands. Meanwhile, Palestinians, who have lived for decades under Israeli military occupation, rank 99th. Every year, a United Nations-backed organisation publishes a report that ranks countries based on “happiness”. The rankings themselves are based on Gallup surveys of a few thousand participants in each country who are asked to personally rate their lives on a scale of 0 to 10. This “life evaluation”, in other words, is someone’s stated personal opinion of how content they are with their life at that particular point in time. That information is then coupled with some other factors and presented in the annual World Happiness Report. KEEP READING list of 4 items list 1 of 4 Woman who posted ricin poison to Trump in 2020 jailed for almost 22 years list 2 of 4 ‘Called to do this’: Nelson Chamisa promises new dawn for troubled Zimbabwe list 3 of 4 Ukraine combat drone damages building in central Moscow, Russia says list 4 of 4 Putin not pushing Belarus to join Ukraine war, Lukashenko says end of list But critics have pointed out glaring contradictions, blind spots and biases, including a seeming inclination towards rich Western nations – the Global North – that ignores centuries of colonial exploitation that enabled them to gather that wealth. View this post on Instagram A post shared by AJ+ (@ajplus) Depressed but happy? Most of 2023’s “happiest countries” are in Europe. Finland, for example, holds the top spot as the world’s happiest country – as it has for the past six years. Sign up for Al Jazeera Week in the Middle East Catch up on our coverage of the region, all in one place. E-mail address Sign up By signing up, you agree to our Privacy Policy But the country also has some of the highest rates of anti-depressant use in Europe. The same is true for Sweden, which ranks sixth, and Iceland, which ranks second – and actually has the highest reported antidepressant use in all of Europe. Meanwhile, India ranks 126th – extremely low – on the World Happiness Report, but places much, much higher in a separate poll, which also factors in variables like work-life balance. Another competing report, known as the Global Happiness Report, ranked China as the world’s happiest country. A man sleeps against the wall of a building along 14th Street as temperatures soar into the low 90s Friday, Aug. 4, 2023, in downtown Denver. (AP Photo/David Zalubowski) A homeless man sleeps against the wall of a building along 14th Street as temperatures soar on Friday, August 4, 2023, in Downtown Denver, Colorado, US [David Zalubowski/AP Photo] Rich but unequal? While the happiness rankings are based on responses to a single question, the actual World Happiness Report itself is an in-depth analysis that explains the rankings with the help of other data points. One of these data points is gross domestic product (GDP) per capita. Researchers have noticed a correlation: Countries with high GDP per capita are often the ones that rank highest on the happiness rankings. The top 20 countries on the list, after all, are largely from Western countries with high economic indicators, leading many to conclude that GDP per capita is the most important factor in determining a country’s overall happiness. But GDP per capita doesn’t take into account income inequality. It’s simply the total value of goods and services generated per year in a country, divided by the total population. It tells us nothing about who gets a country’s wealth and who doesn’t, nor how much of it is concentrated in the hands of the few. The United States, which ranks 15th on the happiness index, has significantly more income inequality than just about any other developed nation according to one of the world’s most widely-cited measures of income inequality. It’s a country where some 38 million Americans live in poverty – officially – and nearly 60 percent of the population lives paycheck to paycheck. Members of Black Lives Matter and residents hold a protest in the City Hall, to demand the resignation of Paterson Mayor Andre Sayegh, following state attorney general takeover of police department in Paterson, New Jersey, U.S. March 28, 2023. REUTERS/Eduardo Munoz Members of Black Lives Matter and residents hold a protest in the City Hall of Paterson, New Jersey, US, on March 28, 2023 [Eduardo Munoz/Reuters] Whose happiness? Gallup’s website says they poll “the entire civilian, non-institutionalized adult population of the country” for the data that feeds the happiness report. But that excludes populations who live in institutions like prisons, nursing homes and senior centres, to name a few. What’s more, the researchers don’t survey civilians in areas they believe are unsafe (ie, “where the safety of the interviewing staff is threatened”). It’s unclear how many population centers that may exclude – especially in deeply unequal societies, or in countries with significant incarcerated populations, like the US and Brazil, where a disproportionate share of those in prisons are Black. Then there’s the issue of cultural bias, a common critique of the happiness report. The basic idea is stated quite clearly in a 2023 study: “How can one conclude that wellbeing is higher in country A than country B when wellbeing is being measured according to the way people in country A think about well-being?” The problem with the happiness report, these researchers say, is that asking people to rate how happy or satisfied they are is akin to viewing the issue through a Western, Educated, Industrialised, Rich and Democratic – or “WEIRD” – lens, which they describe as much more individualistic and achievement-oriented. To put it simply, asking someone, “How satisfied are you with your life?” may, in fact, be asking them to think about happiness as it relates to their individualistic life achievements rather than other factors such as their interpersonal relations and social harmony. One poll shows that “interdependent happiness”, rooted in one’s interpersonal relations with family and peers, is a stronger factor in determining “happiness” – a common response in polling data from Japan, Nigeria, and Poland. How different might the world happiness ranking look if the main question was, “Do you feel loved and cared for?” or “Do you feel like you belong?” Portraits of people who were killed during the Israeli-Palestinian conflict in the occupied West Bank city of Jenin, hang on a wall on July 5, 2023. Portraits of people who were killed during the Israeli-Palestinian conflict in the occupied West Bank city of Jenin hang on a wall on July 5, 2023 [File: Ahmad Gharabli/AFP] Stolen happiness? The happiness report also lacks perspective on how the happiness of one group may in fact be inextricably linked to the unhappiness of another. The United Kingdom is ranked the world’s 17th happiest country, but the country’s prosperity was built in part on the centuries-long colonial exploitation of enslaved Africans in the Caribbean sugar trade and the plundering of India. Belgium is the 19th happiest, but it extracted enormous wealth – and inflicted incredible suffering – through its colonisation of what is today the Democratic Republic of the Congo. Meanwhile, India, the Caribbean nations and African countries are largely ranked quite low on the happiness report. Or take the fact that this year, Israel ranks 4th, while Palestinians rank 95 spots lower. Palestinians have been forcibly removed from their homeland by settler-colonialists both before and after 1948, a day Palestinians remember as the “Nakba”, or the catastrophe. They have since lived under military occupation and a regime that practices what multiple international human rights groups describe as a system of apartheid run by the Israeli government. So what do the World Happiness Report’s rankings actually tell us? Is it a hierarchy of people who openly proclaim they are satisfied with their lives, based on a Western conception of “satisfaction”? Is it a ranking of countries with high GDP per capita? Or is it a ranking of wealthy countries that got rich by exploiting others?
اشکال10/ فکر در مورد قرآن و اسلام در غرب جرم است؛ همفکری جنایت! فراموش نمی کنم زمانی را که در دولت بوش به همه سفارش می کردیم کلمه بمب ، فشفشه، ترقه خظرناک! را در تلفن به کا نبرید چون ممکن است telephone tapping و random check باعث شود سر از ناکجا آّباد و زندان های ناشناس دولت در کشتی های اقیانوس پیمای ایالات متحده در بیاورید. در نگاه فاشیست های متعصب ضد ایرانی ضد دین آباء و اجداد خودشان توجه به آن چه پدر و مادر ایشان باور دارند ویا ندارند جرمی نابخشودنی است. اگر خدای ناکرده نکته ای نظر شما را جلب کرد three rounds of execution مجازات شما. از این جالب تر این است که نام بردن از یک مفهوم ناپسند مانند برده یا جنگیدن به معنای ارتکاب آن و جنایتکاری که آن را با با سنگدلی انجام داده است تعبییر می شود. پس اگر افراد جامعه مسلمان نام چیزی را بردند و یا در جامعه آنان وجود داشت معنی اش این احتمالا نیست که اجازه سخن گفتن در موردش را دارند بلکه حتی نام بردن آن مثل بردگی برابر با ارتکاب این جرم در نظر official high ranking senior figureاست. حال این افراد فاشیست به حدی با تکرار در گوش عاشقان دلباخته پول و پیشرفت و رفاه این را تکرار کرده اند که فاشیسم-لیبرالیسم فکری در روح متعصبین طرفدار آنها هم تبدیل به باور شده. کامنت گذار محترم به کسی که بگوید شاید از لحاظی غیر محتمل شاید این مسلمانان عقب افتاده نظرشان بهتر از این هنرپیشگان دانشگاهی باشد لقب می زند ایشان مدافع قرآن و اسلام هستند!!!! و البته با دقت در کامنتهای ایشان در طول زمان می بینید که اول فریب مخاطب و تنفر ایشان از دین در این column مشخص شد و در گذشته هم تنفر و دشمنی عمیق ایشان با کسی که جرأت کند نظری متفاوت با جورج بوش داشته باشد. اگر مأمورین گشتاپو و اس اس نازی را مطالعه کنیم روحیات برخی در ایران را خواهیم دید. فاشیسم-لیبرالیسم در کشور شما develop کردن تنفر و مخالف کشی را تبلیغ می کند. طرفداران آزادی ! برای کسی اجازه و تصور فکر به اندیشه دیگران را باقی نمی گذارند. با demoniiz e کردن اندیشه دیگر تلاش دارند که در هیچ کجا کسی جرأت نام آوردن از دین و اسلام را نکند. فاشیسم-لیبرالیسم به این علت انتخاب من نیست. اگر دقت شود این کامنت گذار محترم عبارت "طرفدار اسلام و قرآن" را با لحن term of abuse یا یک اشکال و گونه ای naming and shaming شرمسار کردن فرد برای ایجاد فضای رعب و وحشت (همان که اینترنت هم ابزار آن در کشورهای غیر غربی است) به کار می برند. اما نه جامعه لیبرال-فاشیست نه اساتید دانشگاهی جورج واشینگتن یونیورستی نه جامعه جوان نا آشنا با این گونه فاشیسم نمی دانند که شاید با رسانه و ایجاد شرمساری دو نفر نوجوان ساده دل را مرعوب کردید اما نمی توان فکر را در اذهان جامعه ای که social vice فریب کاری با نقاب دموکراسی و آزادی و علم از بین برد ، همان روشی که هیتلر هم نسخه دیگری از آن را تحت نام eugenics اصلا ح نژادی تبلیغ می کرد.
مستشرقین، اساتید دانشگاه فارغ التحصیل غرب، جامعه modern-minded و جامعه اکثرا فقیر و یا علاقمند به رفاه مصرف گرا 4 گروهی هستند که perspective نگرش هایی حاوی antitheses گزاره های contrary و contradictory با تصویرهایی مبهم ، کلی و distorted تحریف و یا معوج از سنت فکری مسلمانان جامعه شما ابراز کرده اند. trend ای که حکومت پیشین با بومی زدایی و westernizeکردن فله ای ایران با پشتیبانی کسانی که با کودتای علیه احمد شاه قاجار به زور سر نیزه با تکیه بر سکس و الکل و با جاذبیت profanity و fornication به فرهنگ غنی سعدی و حافظ و فردوسی حقنه کردند. جامعه مستشرقین از طریق مطالعه ترجمه و نظریه پردایهای مبتنی بر فلسفه معرفت یونانی تبار تصویری loaded و biased از نگاهی غربی به جامعه ایران ارائه دادند. اشکالات فراوانی به این تبیین از فرهنگ و اندیشه ایرانی وارد است. 1. عدم نگاه metaphilosophy به فلسفه غرب، 2. توجه به نتیجه پروژه های فلسفی غرب( موفقیت و یا عدم موفقیت این پروژه ها)، 3. عدم ارائه مبنایی علمی و منصفانه از فلسفه تاریخ و فلسفه علم مبنا قرار گرفته در این توصیفات، 4. سفارشی بودن برخی از این گزارشها، 5. بیسوادی مستشرقین در زمینه علم، تاریخ و فرهنگ ایرانی. (تصور کنید درک یک مستشرق را از concept پیر خرابات در شعر فارسی و یا درک یک فاسد درس خوانده از gnosticism , و یا theosophy عرفان مولوی، 6. غلو و نگاه واله و شیدا و از خود بیخود شده قشر تشنه غرب از توان درک و تحلیل این افراد. و ...اشکالات مهم و جدی متعدد دیگر. قصد ندارم ادبیات احتمالا دارای اشکالاتی مشابه در جامعه مقابل را بدون بررسی آنها پایه استنتاجی شتابزده بگیرم اما به این مقاله کوچک توجه بفرمایید. برداشت شده از سایت های جبهه مقابل فکری در کشور شما: سوال مستشرقين چه کساني هستند و مذهب آنها چيست؟ پاسخ مستشرق در لغت به معناي روشن و تابان آمده است. ولي منظور از مستشرقان معناي اصطلاحي آن است که عبارت است از: شرق شناس ها، خاور شناسان، عالمان و محققان و دانا به مسائل مشرق زمين.[1] مستشرقين مذهب خاصي ندارند بلکه محققين غربي هستند که در مورد مشرق زمين و دين و مذهب آنها تحقيق مي کنند. البته مي توان گفت اکثر آنها مسيحي هستند و در حقيقت با دقت بيشتر در تعريف مستشرقان از اسلام و افتراء هاي آنها به دين مبين اسلام و قرآن مي توان فهميد که اکثر مستشرقان دست نشانده دولت هاي غربي هستند تا اغراض استعماري را تحقق بخشند.[2] اسامي برخي از مستشرقان عبارت اند از: 1. برزين «brezine»؛ 2. بلوشه «blochet»؛ 3. يان «Yane»؛ 4. کارتمر «Quatremere».[3] همان طور که گفته شد مستشرقان افتراء هائي را به دين اسلام وارد ساخته اند و متون ديني و قرآن را آن طور که خواسته اند ترجمه کرده اند قبل از هر چيزي چند نقد کلي بر مستشرقين را مطرح مي کنيم:[4] 1. شرق شناسي علي رغم آن که در ظاهر به عنوان يک رشته علمي و دانش محض است، ابزاري است که غالبا در استخدام اهداف مسيحيت و يا اغراض استعماري دولت هاي غربي بوده است. 2. بسياري از مستشرقان طراحان توطئه هاي خائنانه براي سلطه دولتهاي غربي بر کشورهاي شرقي بوده و يا مجريان آن طرح ها در کشور ها بوده اند. 3. عموم مستشرقان به دليل اينکه مسلمان و معتقد به اسلام نيستند در کمتر مسئله اسلامي مي توانند با نگاه و ديدگاه واقعي مسلمانان با آن مسئله آشنا شوند. زيرا چه بسا يک آموزه در فرهنگ و مکتب هاي خاص مفهومي ويژه دارد که يک پژوهشگر بيروني از آن غافل بوده و مفهوم ديگري را برداشت ميکند. دکتر «ژري که» مستشرق آلماني و رئيس بخش شرق شناسي دانشگاه هاله آلمان در ششمين سخنراني خويش راجع به اسلام شناسي در الجزاير چنين اظهار کرد: (بدون شک برداشت يک متفکر غير مسلمان از معارف اسلامي با برداشت يک متفکر اسلامي فرق ميکند. زيرا اولي هيچ راهي براي شناخت آموزه ها و ديدگاه هاي پيامبر اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ جز ترجمه سخنان وي ندارد علاوه بر اين که همان فهم نيز برگرفته و تأثير گرفته از مباني فکري بيگانه از مباني اسلام و روش فهم مخصوص خود او است بنابراين تعجبي ندارد اگر يک مستشرق از اسلام شناسي به يک نتايجي برسد که متفکر مسلمان به غير آن رسيده است.[5] «فريد گيوم» مستشرق آمريکائي فارغ التحصيل آکسفورد و دانشگاه «درهام» و دانشگاه آمريکائي بيروت در اين باره مي نويسد: اشتباهي بزرگتر از اين نيست که يک غير مسلمان بر اساس معلومات ناقص و ضعيف خويش به اظهار نظر درباره اسلام بپردازد مخصوصا که فرقه هاي گوناگون مسلمان با عقائد متفاوت در جهان پراکنده اند و امکان ندارد که نظريه صحيحي را ارائه کند، بلکه چاره آن است که با مسلمانان آنقدر زندگي کند تا واقعيت ديدگاههاي آنها را از نزديک درک نمايد.[6] لذا «محمد کرد علي» نويسنده و دانشمند محقق مسلمان سوري راجع به انتظار ما از مستشرقان مي نويسد: «معقول نيست که ما از دانشمندان غير مسلمان انتظار داشته باشيم که پديده ها و مسائل اسلامي را مثل ما (مقدس و الهي) تحليل کنند بلکه فقط انتظار ما رعايت ضوابط علمي و انصاف در تحقيق است».[7] 4. عدم دسترسي مستشرقان به بسياري از متون اصيل اسلامي باعث ضعف علمي و کمبود اطلاعات و خام بودن آراء آنها شده است. و همين منجر به داوري هاي اشتباه فراوان گشته است. 5. مستشرقان غالبا در نقد معارف اسلامي از کتابهاي اهل سنت بهره گرفته اند که داراي اشتباهات و ضعف هاي بيشتري است و علي رغم اين که همهی آنها از وجود مذهب بزرگ شيعه اثني عشري و کشورهاي مسکوني آنها مانند ايران و لبنان خبر داشته اند کمتر حاضر شده اند کتاب هاي مهم و ديدگاه هاي ناب و معقول آنان را نيز به جهان غرب عرضه کنند. 6. جمعي از مستشرقان غالبا در نشر کتابها و معارف اسلامي به جستجو و گزينش کتابها و موضوعات اسلامي پرداخته اند که داراي يک نحوه ضعف واقعي يا ضعف از ديدگاه غربيان مي باشد تا بدين وسيله ضعف معارف اسلام را ترويج کنند: مانند کتاب هاي اختلاف قرائات قرآن، کتاب هاي تاريخ اسلامي که آغشته به اخبار دروغ و جعلي است و ترويج کتاب هاي صوفيه و باطنيه و گروه هاي منحرف. 7. برخي از مستشرقان متعصب يا مأمور، در نوشته هاي خويش به تحريف معارف اسلامي پرداخته اند و در واقع اتهاماتي بر پيامبر و پيروانش وارد کرده اند (براي مطالعه چند افتراء و جواب، رجوع شود به کتاب تکامل اجتماعي انسان استاد مطهري، ص4 ـ 183 و کتاب آشنائي با قرآن4 استاد مطهري، ص277.) امّا مي پردازيم به نحوه نيرنگ مستشرقان و بهتر بگوئيم آميختن زهر در عسل: بيشتر مستشرقان معاند که در قرن هاي پيشين دست به تخريب و تحريف اسلام مي زدند روش آنها حمله آشکار و بي پرده و تهاجم روشن عليه پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ بود. بديهي است که اين روش ابتدائي بوده و معمولا مورد استقبال مخاطبان قرار نميگيرد و تأثير کمتري دارد. امّا وقتي مستشرقان قرون اخير با عدم استقبال مسلمانان از اين گونه آثار و تبليغات مسموم مواجه شدند، ترفند ظريف و برّنده تري را برگزيدند و آن اسلوب منافقانه «آميختن زهر در عسل بود». بدين سان که قالب اصلي کتاب ها و مقالات خويش را با ماسک بررسي علمي محض و بي طرفانه عرضه کرده و در جاي جاي آن به مدح و تجليل از معارف اسلام و قرآن و تمدن مسلمانان و کمالات پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ پرداخته اند تا خوانندگان مسلمان را شيفته صداقت خود نمايند در لابه لاي آنها زهر خود را ريخته و شبهه مهم خويش را جهت ايجاد ترديد خوانندگان و باورهاي ديني شان القاء کردند تا ايمان آنان را تصعيف کنند. البته اين اسلوب ابتکار متأخران نمي باشد بلکه باز آفرين اسلوب کهنه مستشرقان يعني مسيحيان و يهوديان منافق و معاند معاصر پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ است که قرآن کريم آن اسلوب را اين گونه فاش فرموده است: «وَقَالَت طَّآئِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ الْکتَابِ آمِنُواْ بِالَّذِيَ أُنزِلَ عَلَي الَّذِينَ آمَنُواْ وَجْهَ النَّهَارِ وَاکفُرُواْ آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ[8]»؛ «و گروهي از اهل کتاب گفتند که به دين و کتابي که براي مسلمانان نازل شد، اول روز به خدعه ايمان آوريد و آخر روز کافر شويد شايد بدين حيله آنها نيز از دين اسلام برگردند». چنان که «محمد قطب» چند نفر از پرچمداران اين اسلوب را مستشرق انگليسي «آرپ گريب H.R.Gibb» و پس از وي «گرو بنام» و «ولفرد کانتول اسميت» معرفي ميکند.[9] علامه ابوالحسن ندوي در تکميل اين طرح مي افزايد که: «مستشرقان زيرک براي اقناع خواننده گاهي يک شبهه اساسي ويرانگر را در لابه لاي دهها مدح و تمجيد معمولي غير مهم مي گنجانند تا آن فراواني مدح ها و تعريف ها اعتماد خواننده مسلمان را به نويسنده جلب کند».[10] معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر: 1ـ فرهنگ کامل خاورشناسان، عبدالرحمن بدوي. [1]. لغت نامه دهخدا، تهران، چاپخانه موسسه انتشارات چاپ دانشگاه تهران، شماره حرف ميم، بخش دوم، ص347. [2]. زماني، محمد حسن، مستشرقان و قرآن، قم، موسسه بوستان کتاب، مرکز چاپ و نشر دفتر تبليغات اسلامي، ص126. [3]. حمد الله ابن احمد مستوفي قزويني، تاريخ برگزيده، تهران، انتشارات اميرکبير، چاپ سوم، 1364ش. [4]. مستشرقان و قرآن، همان، ص126. [5]. الاستشراق و الدراسات الاسلاميه، ص126. [6]. الاستشراق و الدراسات الاسلاميه، ص127، نقل از ويندل فيليپس، ترجمه محمد امين عبدالله، نشر عمان، ص20. [7]. الاستشراق و الدراسات الاسلاميه، نقل از الاستشراق في الفکر العربي، محسن جاسم الموسوي، ص19. [8]. آل عمران / 72 ـ 73. [9]. کتاب المستشرقين و الاسلام، ص59. [10]. سيد ابوالحسن ندوي، الاسلاميات، ص17. با آگاهی از ارزش توجه به ارزیابی بخشی و توجه به صدق و یا کذب بخشی از این مقاله که غرض ورزی مسشرقین را گزارش می کند، بخش ناآگاهی و اشکال جدی روش و سواد یک فرد مستشرق نکته ای قابل بررسی و با آشنایی با جامعه غرب و بخصوص افرادی که خود را متخصص شرق شناس و یا ارائه دهنده exegesis کتب شرقی معرفی می کنند واقعا چیزی نیست که کسی نتواند مطالعه و یا توجه کند و آن را دریابد. مطالعه علم، فلسفه و institution دانشگاه ضرورتی بدیهی است. توصیه می کنم منشور انجمن علمی سلطنتی انگلیس که آرزوی فرانسیس بیکن را تا حدی برآورده کرد مطالعه بفرمایید و بر اساس مطالعه انتقادی فلسفه علم طبیعت گرا از سانسور و حقنه اصول فلسفی غیر عقلانی آن پس از ارزیابی آگاه شوید. اصولی که با هدف نقد ارسطو و ردیه scholsticism فلسفه اسکولاستیک قرون حدود 500 تا 1500 اروپا ارائه شد اما خود بر مبنای متافیزیکی بسیار توهم زده قرار گرفت. گرو های دیگر را هم در صورت ضرورت مورد توجه قرار خواهیم داد اگرچه که مسشرقین بیسواد را باید بر آنها تمرکز مکرد و دید چه چیز را به عنوان تاریخ و آگاهی به شرق حقنه کردند.
اشکال و مغالطه ی ۴ / : مغالطه تعمیم ناروا ایشان ( آقایان امیر و بابک ) ادعاهای کلی در باب اسلام مثل انفاق به مستمندان ، صلح و عفو و مهربانی خدای اسلام و مبتنی بر برابری و برادری بودن اسلام را از یک سو مطرح می کنند بدون این که اشاره کنند که ضمیر و مخاطب و مرجع این ادعاهای کلی آیا همه ی انسانها فارغ از نژاد و دین و جنسیت هستند یا طیف خاصی از انسانها که همان مومنین و پیروان اسلام هستند مقصود است . مثلا در باب انفاق به مستمندان باید گفت که در اسلام انفاق به کافر و غیرمسلمان هم ایراد ندارد که این یک نقطه ی قوت و مثبت است اما در باب سایر موارد مثل برابری و برادری و عفو و گذشت و صلح این گونه نیست و اگر کسی چنین ادعای کلی را در باب اسلام و جهان بینی آن مطرح کند مرتکب مغالطه تعمیم ناروا شده است که یا از سر غرض ورزی و یا ناآگاهی است . مثلا در باب ادعای برابری و برادری اسلام باید گفت اسلام دین برابر و برادری است اما نه برای همه انسانها برخلاف دیسکورس و گفتمان و رویکرد مبتنی بر حقوق بشر مدرن که همه ی انسانها را فارغ از دین و نژاد و قومیت و حتی جنسیت برابر و برادر می داند که این مقوله را باید از شاهکارهای عقلانیت و اخلاق و عدالت انسان برآمده از زیست جهان مدرن و جهان بینی آن در قیاس با دنیای پیشامدرن و جهانبینی اش دانست ؛ در اسلام نه فقط تبعیض بر مبنای جنسیت که دین وجود دارد . صرف نظر از مسلمانان مرد کفار اهل کتاب به عنوان شهروند درجه سوم و چندم با پرداخت جزیه حق زندگی در کنار مسلمانان را با حقوق نابرابر و تبعیض آمیز پیدا می کنند اما کفار دیگر یعنی مشرکان و ملحدان که اصلا حقوقی ندارند و یا اگر داشته باشند بسیار ناچیز است . آنها اساسا حتی حق بقا بر دین و عقیده ی خود را ندارند و باید مطابق گفته ی فقها و مفسران بر مبنای قرآن و آیات سوره توبه شرک و الحاد را کنار گذاشته و یا مسلمان و یا حداقل اهل کتاب شده یا در غیر این صورت کشته شوند . بر این مبنا مهربانی اسلام و خدای آن اساسا برای مخالفان و مشرکان وجود ندارد و گذشته از این که در قرآن کوچکترین آیه ای در باب مهربانی اسلام و خدایش در باب مشرکان و دگراندیشان وجود ندارد که سراسر مبتنی بر دگرستیزی و ترویج نفرت پراکنی و منع دوستی مسلمانان با آنها حتی بستگان نزدیک مثل پدر و مادر است و آنها باید ولو به اجبار و زور هم که شده عقیده و دین خود را کنار گذارند . و اصولا تولی و تبری یکی از فروع اسلام است یعنی دوستی با مومنان و دینداران و دشمنی و بیزاری با دشمنان اسلام وکافران و مشرکان مرتد هم مطابق فقه اسلامی باید کشته شود . حال اگر کسی بدون توجه به این واقعیات و دیسکورس و گفتمان اصلی و مبنایی و پایه ای اسلام مثل تبعیض بین مسلمان و غیرمسلمان و اجبار مشرکان به پذیرش اسلام و حکم کشتن مرتدین و عدم دوستی و دشمنی با کافران که در قرآن آمده است مدعی مهربانی و گذشت و برابری و برادری اسلام به صورت کلی گویی شود جز این نیست که یا تعمدا از سر غرض ورزی و یا سهوا از سر ناآگاهی و بی اطلاعی از این واقعیات اسلام که خود علمای مسلمان و حوزه به آن اعتراف کرده و از آن دفاع و توجیه می کنند ؛ در حال ارتکاب مغالطه " تعمیم ناروا " است .
dialectics سیر استدلالی یک دیسکورس academic منطبق بر منطق است. شما به جای پذیرش ناآگاهی خودتان اشکالی را که از شما گرفته شده از گوینده می گیرید! بله در vulgarism و دعوای خیابانی تکرار و ادعا و احتمالا زور بازو مهم است. مهم است که جسارت داشته باشید. اما در rationalityعقلانیت تواضع و پذیرش منطق. شما با ادبیات بحث سیاسی و دعوای درون کشورتان سخن میفرمایید. صدانت لااقل در مقام معرفی فلسفه غرب را ارائه میکند. دعوای سیاسی توجهی به صدق و کذب ندارد. سبک سخن گفتن شما کاملا برای همه به غیر از خودتان روشن است. بحث سیاسی علیه قشر حاکم در کشورتان. بسیار خوب آنها بد هستند اما این چه ربطی به موضوع سلبریتی و موضوع سلبریتی چه ربطی به موضع قرآن دارد؟
هر text چه در منظر exegesis، چه از پرسپکتیو هرمنوتیک (لااقل کلاسیک و یا واقعگرا)، چه نقطه نظر structarulism سوسوری، چه در مکتب poststruturalism پساساختارگرایی لاکان و دریدا، چه از دید masses مردم غیر متخصص و ...، روش و بنیاد و مبنایی برای فهم و تفسیر دارد. غیر از واضح بودن خصومت آقای محمدآزادی طلب که از appellation خودشان شمیم دعوا و تحقیر میاید مبطل روشنی در مورد باور ایشان یعنی جانی و تجاوزکار بودن مسلمانان کشور شما و کشورهای عربی قابل مشاهده است. ایشان یک واژه و یا یک خط را مطرح میکنند و اصولا کاری به هیچ چیز دیگر ندارند. آن خط را هم تحریف میکنند و دیکته میکنند که معنی این است و منظور هم این که ایشان میفرمایند! عجیب است که ایشان نقد دیگران را باطل میخوانند اما زمانی که خطای واضح ایشان غیر قابل انکار میشود به جای پذیرش اشکال عامی و غیر آکادمیک ایشان، میفرمایند خودت این اشکال را داری!(مغالطه Tu Quoque شما خودتان هم این اشکال را دارید برای فرار از اشکال به جای پذیرش ابطال باور خود). این که نویسنده این متن اشکالی داشته باشد ربطی به موضوع ندارد و باور ایشان خطاست چه این نویسنده متن نقد اشکال را داشته باشد و یا خیر. ) به عبارتیThe subject at hand موضوع مطرح خطا بودن باور توهمی ایشان است. البته اداعای ایشان غلط در مورد شباهت اشکال بر خطاست ولی موضوع سخن ما نیست.
index specification تعیین referent یا مرجع indexical ضمایر اشالی بود که از این کامنت گذار گرفته شد. به جای پاسخ ایشان می گویند که منتقد اشکال دارد! که مغالطه tu quoque است(پاسخ ندادن و به جای آن حرف خود منتقد را به خودش گفتن!). اول، دو حالت متصور است. یا منتقد این اشکال را ندارد که مغالطه گر در موضع خظا است. دوم، حتی اگر اشکالی به منتقد وارد باشد که توضیح خواهم داد ندارد، باز مغالطه گر پاسخ نداده چون پاسخی ندارد. در معنای literal یا معنای لفظی خدا اomni-benevolece مهربان مطلق صفت مورد نظر جامعه دین دار برای خدا است برای همه انسان هاست. این پس معنای لفظی و یا literal. در مورد extention و مصداق اشکالی به موضع atheist ها وارد است که آنها منطقی تر از کامنت گذار اینجا که سبک vulgarعوام و اینرنتی سخن میگویند و در این جا مطرح نیست. اما محتوای vulgar discourseایشان اشکلی دارد و آن متهم و evil فرض کردن خدای مورد اشاره جامعه دیندار است. با تنگ کردن موضوع مورد اشاراه و گستره سخن کتب دینداران از کتابی که همه موضوعات مورد نظر آنان مورد اشاره است به موضوع محبت و یا اخلاق مغالطهای جعل میشود. جامعه دیندار هم PUNITIVE MEASURES دارد. در این جامعه قانون وجود دارد. در مورد مهاجم دارای قصد EVIL رفتاری دفاعی میتواند تعریف شود. این بی ربط به معنای مهربان مطلق است وبخشایش گر است. من دین را نمیشناسم اما تا آنجا که فردی بی اطلاع مانند به خاطر دارم همین کافی است خود متون میگویند برای خاطی مجازات هست. همان گونه که هر نظام فکری DEMARCATION برای رفتار افراد تعریف میکند. فراموش نباید کرد که علی الاصول IN PRINCIPLEگوینده خود را خالق جهان و قادر مطلق معرفی میکند و خلط مبحث با قوانین بشری شکستن تعریف است. بدین ترتیب، خدای قادر مطلق، مهربان مطلق و دانای مطلق در IN THE POSITION OF GODHOOD در جایگاه خدا JURISPRUDENCE نظام قضای مطلق دارد. پس اینجا اشکال دیگر این سخن VULGARو غیر فلسفی روشن میشود. در فلسفه هر سؤالی ، هر مسئله ای و هر STATEMENTجایگاهی و رتبهای دارد. اشکال بزرگ سخن کامنت گذار جایگاه اشتباه مغالطه ایشان هم هست. ایشان در واقع باید بگویند که ادعای دینداران را بر خدایی و TARAIT های ویژگیهای خدا قبول ندارند وگرنه اگر ادعای مسیحیان یا زرتشتیان و غیره مبنی بر این که خدا خالق جهان است صادق باشد صدق بقیه مطلب فوق حاصل میشود که ایشان نمیتوانند این موضع ا بگیرند چون از ابتدا مدعی مسلمانی و باور به سخنان دکتر عبدالکریمی و نسخهای روشنفکری از تفسیر دین را قبلا کردهاند. اینموضاع MUTUALLY EXCLUSIVE هستند.
اشکال و مغالطه ۳ / اتهام مغالطه ی بی ربطی به دلیل پاسخ به مدعیات نادرست آنها ! و در عین حال ارتکاب این مغالطه ای که به دیگران نسبت ناروا داده توسط خودشان ( استاندارد دوگانه ) ایشان ( آقایان امیر و بابک ) در پاسخ به نقد ادعاهای خلاف واقع و نادرستشان در باب اسلام طی رویکردی مغالطه آمیز و ناجوانمردانه به پاسخ و نقد طرف مقابل اتهام مغالطه ی بی ربطی زده که موضوع صفحه صدانت چیز دیگری است و ادعا و نقد شما طرف مقابل مخالف و منتقد ربطی به موضوع صفحه ندارد . در صورتی که نقد و ادعای طرف منتقد و مقابل ایشان به ادعای مطرح شده توسط خود ایشان در کامنت آنها است نه این که منتقدین مثل من بی جهت و یک باره موضوعی را در باب اسلام و یا هر موضوع دیگری که ربطی به صفحه و مطلب ندارد مطرح کنند . در باب چند کامنتی که در باب جهاد ابتدایی ( تهاجمی ) و رویکرد خشونت بار اسلام در قبال کافران و به خصوص نفی آزادی عقیده در اسلام برای مشرکان آوردم ؛ آنها در نقد ادعای غلط و نادرست آقای امیر در کامنتشان مبنی بر تهاجمی نبودن جهاد در اسلام و مشروع و دفاعی جلوه دادن آن بود که در آن کامنت ها بر مبنای مطالب و موضع گیری های خود سایت های دینی اثبات کردم که چنین نیست و این ادعا تحریف و کذب است . این هم کامنت آقای امیر در پاسخ به آقای احسان در انکار تهاجمی بودن جهاد در اسلام : " اسلام در هیچ جنگ آغازگر نبود بلکه دشمنانش به اسلام حمله ور شدند . در فلسفه ی سیاسی مفهومی وجود دارد به نام یا جنگ عادلانه یا just War . احسان بدون آن که توجه می کند مجوز حرب برای چه کسانی صادر شده و در تمام جوامع متهاجم مورد مقابله و دفاع قرار می گیرد معنای تحمیلی به دفاع مشروع حقنه می کند " . خب همان طور که مشاهده کردید این ایشان و آقای بابک است که ادعای نادرست و کذب و خلاف واقعی در باب اسلام مطرح می کند و برخلاف نظرات تمام علما و مفسران مسلمان که جهاد در اسلام را صرفا دفاعی ندانسته بلکه ابتدایی و تهاجمی هم می دانند مدعی این هستند که جنگ و جهاد در اسلام صرفا دفاعی بوده و در اسلام هیچ کجا مسلمانان نباید تهاجم کنند . حال که من یا سایرین پاسخ قاطع و محکم و غیرقابل انکار را در رد و کذب بودن این ادعا بر مبنای خود منابع و سایت های دینی می دهم برای انحراف بحث و فرار از پاسخ گویی و منحرف کردن اذهان از شکست و نادرست بودن ادعایشان اتهام مغالطه ی بی ربطی به پاسخ و جواب طرف مقابل وارد می کنند ! نکته جالب و حیرت آور این است که این دو ( آقایان بابک و امیر اگر یک نفر نباشند ) در حالی این اتهام را به طرف مقابل به دلیل پاسخ گویی و جواب به ادعاهای نادرست خودشان می زنند که خودشان بارها مرتکب این مغالطه شده و در حالی که مطلب صدانت یا بحث کامنت گزاران اصلا ربطی به غرب و یا لیبرالیسم ندارد اما آنها به هر بهانه و بعضا بدون هیچ بهانه ای پای غرب و لیبرالیسم را به میان کشیده و به عقده گشایی و ابراز تنفر و دشمنی با لیبرالیسم آن هم با مغلطه و بدون رعایت چارچوب قواعد منطقی و سطح بحث علمی پرداخته و مطالب و اتهامات نازل و نامربوط و مغالطه آمیز خود در دشمنی و ابراز تنفر از لیبرالیسم مطرح می کنند . نمونه اش حملات آنها به لیبرالیسم و ربط دادن جنایات امپریالیستی و یا به قول خودشان استکباری سران لیبرال غرب مثل آمریکا به مکتب و ایدئولوژی لیبرالیسم که قبلا هم مغالطه آمیز بودن این ادعا را نشان داده بودم آن هم در حالی که بحث منتقدین و مخالفان سخن از رویکرد اسلام بوده و هیچ بحثی در این بین از غرب و لیبرالیسم و نقد آنها چه له و چه علیه آنها و دفاع و یا ذم آن وجود ندارد . اما ایشان برای آن که به مخاطب اثبات نمایند که اسلام و مکتب مورد نظرشان هیچ عیب و ایرادی ندارد و در طول تاریخ زمینه ساز و مروج هیچ خشونت و جنایت و تبعیضی نبوده و از آن طرف این غرب و لیبرالیسم است که کلا بد و شیطانی و اهریمنی است ضمن مطرح کردن ادعاهای غلط و کلی در باب اسلام مثل مهربانی اسلام و عفو و برابری ! در اسلام به خصم و دشمن و رقیب خود یعنی غرب و به خصوص لیبرالیسم حمله کرده و طی یک رویکرد غیر فلسفی و ضد منطقی مبتنی بر عقده گشایی و سیاه نمایی تمام جنایات عالم و اگر بتوانند تاریخ را به آنها نسبت می دهند ! همین طور جنایات و جنگ طلبی های سران لیبرال غرب را نیز طی مغالطاتی ناروا مثل " علت جعلی " به لیبرالیسم نسبت می دهند . بعد هم این دو بزرگوار با یک چنین رویکردی غیرعلمی و غیرمحقاقانه و و عامیانه برآمده از تعصب و دگم نسبت به دفاع کورکورانه از اسلام و متعاقب ضدیت کورکورکورانه با غرب و به خصوص لیبرالیسم به مخالفین و منتقدین اسلام رویکرد غیرعلمی و عامیانه و تلاش برای لجن مالی و عقده گشایی علیه اسلام را نسبت می دهند و مدعی و خواستار رویکرد هم دلانه در نقد اسلام هستند ! حال آن که خودشان این قواعد منطقی را که مدعی آن هستند و به دیگران نسبت داده و بر مبنای آن اتهام مغالطه زده مثل پرهیز از مغالطه ی بی ربطی و یا رویکرد هم دلانه در نقد مکتب و متن مورد نظر را نه فقط رعایت نمی کنند که اصلا اعتقادی هم به آن ندارند و کامنت های ایشان در نقد ( بخوانید اهریمن نمایی مطلق و مجسم غرب و لیبرالیسم ) گواه این عدم اعتقاد و عدم صداقت و استاندارد دوگانه ی آنها است .
1.کامنت شما به موضوع نامربوط بود، 2.محتوای شما کاملا غیر فلسفی است، 3. این بی ربطی و غیر منطقی و فلسفی بودن و به عبارتی vulgarism کوچه خیابانی بودن محتوای رسانهای شما تذکر داده شد، 4.بی ربطی پاسخ ندارد به جز تذکر بیربطی. کامنت اولیه از شما بود پاسخ کامنت شما (با تذکر بی ربطی صدق و کذب قرآن به سلبریتی ها) داده شد. دموکراسی، نسل زرد، سلبریتی (موضوع صفحه صدانت) چه ربطی به تفسیر قرآن دارد؟
اشکال و مغالطه ۲ / مغالطات حمله به شخص منتقد و خلط انگیزه و انگیخته و نیت خوانی و تکفیر ایشان اتهاماتی مثل تظاهر به دیندار تجدیدنظر طلب بودن و عدم صداقت داشتن به دلیل غیر قابل دفاع بودن کفر را به من نسبت داده تا در ذهن مخاطب نقدهای من را بی اعتبار و از سر دشمنی جلوه دهند . در صورتی که این رویکرد جز مغالطه ی خلط انگیره و انگیخته نیست و شخص حتی اگر یک اسلام ستیز یا دین ستیز افراطی هم باشد شخصیت وی تاثیری در میزان صدق و صحت و یا نادرستی گفتار و نقدهایش در باب دینی که نقد می کند ندارد و باید نقدهای وی و نقاط قوت و ضعف آن را بررسی کرد و نقد کرد نه شخصیت طرف منتقد را ملاک قرار داد . ایشان در حالی نسبت تعصب ضد دینی و حتی نفی دینداری و دیندار بودنش به منتقد و طرف مقابل خود می دهد که اتفاقا رویکرد ایشان در یکی دانستن منتقد و دشمن و حتی منتقد و ضد دین بودن خودش شاهدی بر تعصب دینی ایشان در مقابل مخالفان و منتقدین دین است . در حالی که منتقد بودن الزاما به معنی دشمن بودن نیست چه برسد به بی دین و ضد دین بودن اتفاقا بخشی از منتقدین دین را خود دینداران یعنی طیف نواندیشان دینی قائل به اصلاح طلبی و تجدیدنظرطلب دینی مثل سروش ، مجتهد شبستری و استاد ملکیان و دکتر ابوالقاسم فنایی و دکتر عبدالکریمی ( هرچند که این دو نفر جناب ملکیان و عبدالکریمی خود را جز این طیف نمی دهند ) تشکیل می دهند که خود در عین قبول اصل دین و مبانی و اصول آن اسلام تاریخی و سنتی فعلی را که در حوزه های علمیه شکل گرفته است قبول ندارند و خواهان بازنگری و اصلاح در معارف و احکام و اخلاق و باورهای اسلامی هستند را در بر می گیرد که خود را مسلمان و دیندار می دانند. پس با منطق شما این طیف مثل دکتر عبدالکریمی نویسنده ی کتاب کم نظیر " پایان تئولوژی " به دروغ و نفاق تظاهر به دینداری و کنار نگذاشتن تمام دین و مواریث و سنت ها در عین نگاه انتقادی و اصلاحی می کنند چون کفر بنا به باور و ادعای شما آن قدر غیر قابل دفاع است که ایشان و به طور کلی این طیف دیندار اصلاح طلب که در واقع و باطن بی دین و دشمن اسلام هستند مجبور به تقیه و تظاهر به دینداری هستند !!! متاسفانه از رویکرد ایشان جز چنین نتیجه و اتهاماتی به این بزرگواران دیندار و مسلمان این طیف بیرون نمی آید . در صورتی که این منطق ایشان جز منطق داعشی مسلکان نیست که دینداران مخالف خود را کافر و خارج از دین قلمداد می کنند . من حتی از طیف همان دینداران سنت زده و محافظه کار و به تعبیر دکتر عبدالکریمی تئولوژیک اندیش هم ندیدم که در مقابل مخالفان دیندار خود حتی نواندیشان رادیکال مثل سروش و مجتهد شبستری که با تئوری های خود تا حد زیادی الهی بودن قرآن را نفی کرده و آن و وحی را بشری کردند و بعضا مورد انتقاد سایر دینداران نواندیش و تجدیدنظرطلب از این طیف هم قرار گرفتند ؛ ندیدم چنین تعابیر و اتهاماتی به کار برند و آنها را مورد چنین اتهاماتی که شما قرار می دهید دهند . نمونه اش گفت و گو و پاسخ حضرت آیت الله العظمی سبحانی از مراجع تقلید سنتی و محافظه کار با دکتر سروش از نواندیشان دینی رادیکال در باب نظریه ی بحث برانگیز ایشان یعنی " رویاهای رسولانه " است که هر یک منطقی و بر مبنای ادله ی خود بحث می کند . در هیچ کجای این گفت و گو حضرت آیت الله سبحانی به عنوان یک عالم سنتی و محافظه کار علی رغم زاویه ی فکری فراوانی که با نواندیش تجددگرای تجدیدنظرطلب رادیکالی مثل سروش دارد اتهام نمی زند که مثلا تو ( سروش ) با این نظریه بالاخره نقاب از چهره برداشتی و نشان دادی تظاهر به دین و قرآن می کنی و اکنون هم چون نمی توانی پنبه الهی بودن وحی و قرآن را آشکارا مثل منکران اسلام و بی دینان و اسلام ستیزان بزنی این نظریه را آوردی تا با آن این کار را کنی !!! ( مغالطه خلط انگیخته و انگیزه ) شما دوست عزیز آقای امیر بهتر است که آداب مناظره و گفت و گو در برخورد با مخالف و منتقد اسلام و دین را کمی از این بزرگواران مثل آیت الله سبحانی یاد بگیرید ! اما گذشته از این که منتقد دین الزاما بی دین و یا کافر به آن دین نیست حتی همه ی منتقدین ناباور به آن دین و یا بی دین را هم نمی توان دشمن دین و اسلام دانست . ممکن است شخصی اصلا اسلام و اصول آن و وحی و نبوت و معاد و حتی خدا را قبول نداشته باشد اما با رویکرد غیرمغرضانه و همدلانه با دین و متون آن برخورد کرده و نقد کند . فارغ از این که نقدهای این غیردیندار و ناباور چه قدر صحیح است نمی توان منتقد را دشمن دانست . بماند که حتی در مواردی که منتقدین هم اسلام ستیزان و دین ستیزان افراطی و ایدئولوژیک زده بوده و هستند که در رویکرد خصمانه و غرض ورزانه از سر دشمنی چهره ی تماما اهریمنی و کاریکاتوری از دین ارائه داده که گویی هیچ نقطه ی مثبت و قابل دفاعی ندارد ؛ در اینجا هم باز باید دید که چه قدر از این نقدها صحیح و صادق و چه قدر نادرست و مغالطه و از سر ناآگاهی و دشمنی است وگرنه در اینجا هم اگر بخواهیم به صرف دشمن بودن این طیف و منتقدین نقدهای آنها را بی اعتبار قلمداد کرده مرتکب همان مغالطه " خلط انگیزه و انگیخته " می شویم .
اشکال و مغالطه ۱ / : انواع و اقسام ادعاها و اتهام و نسبت دادن مغالطات ناروا به نقد طرف مقابل و خصم پس از آن همه شواهد و مدارکی که در باب رویکرد خشونت آمیز اسلام و قرآن نسبت به کافران و مشرکان و نفی آزادی عقیده و دین در نقد ادعاهای آقای امیر و تحریفات و ادعاهای کذبشان آوردم که در تضاد با مهربانی خدای اسلام ( الله ) است آوردم ایشان و هم فکر ایشان جناب بابک ( که از ظواهر بر می آید یکی هستند ) به جای این که حداقل سکوت کنند طی چند سلسله کامنت مطابق با رویکرد " بهترین دفاع حمله است " به جای نقد منطقی مباحث من عمده مغالطاتی را از حمله به شخص ، بهانه جویی ، خلط انگیزه و انگیخته ، تکرار ادعا ، بی سواد خواندن و عوام بودن مطالب و تحقیر و از همه مهتر نسبت دادن مغالطات ناروا ، نیت خوانی و اتهام زنی پرداختند تا شاید بتوانند به مخاطب هم چنان القا کنند که دین و مکتب مورد نظرشان یعنی اسلام کوچکترین نقص و کاستی و ایراد ندارد و تمام نقدها و ایرادات وارده به دین و باور مورد دفاعشان صرفا برای تخریب محض و ابراز تنفر و برای دشمنی است و در مقابل رقبا از جمله غرب و لیبرالیسم سراسر پلیدی و زشتی و تباهی و اهریمنی است . غافل از این که نه منتقدین لزوما بیدی نیستند که با این بادها بلرزند و نه مخاطبان و خوانندگان درک و شعورشان آن قدر پایین است که نفهمند که چه کسی مغالطه می کند و اسیر این جوسازی ها و رویکرد غیر علمی و غیرمنطقی در بحث برای انحراف اذهان و به کرسی نشاندن ادعاهای غلط و خلاف واقع می شوند .
هنوز متوجه نشدند که صرفا اشکال متن عامیانه و غیر فلسفی ایشان اشاره مختصر میشود. از خط اول از موضوع خارج شده و از خط اول پر از مغالطه نوشته میشود. اگر لازم شد نشان داده میشود که نه فقط سطر به سطر بلکه lexemeبه lexeme نامربوط و غیر منطقی است. آن هم برای کسی که اصولا اسلام را نمیشناسد. اگر فردی scholar در این زیمنه بودند در سایتی فلسفه غربی از مسائل حوزه نمیگفتند. این مسائل را اگر به کسی که این مطالب را خوانده فرمودید آن هم علمی ومنطقی آن گاه ارزش دارد نه میانکسانی که شاید مانند شما متنفر از این مسائل باشند. ابراز تنفر ممکن است اما task فلسفی اعم از سلب یا ایجاب ایفا نمیکند.
sensationalism و مغالطه reduction de emotionalis سرو صدا راه انداختن وتظاهر به شوکه شدن از رخدادی وحشتناک و مغالطه توسل به عواطف مانند ترس، شرمآور بودن رفتار، عمل و یا گفته کسی خلاصه روش اتهام زنی و تخریب جمعی در ایران بوده که strategem فریب جامعه غرب را در پنهان شدن در پس مفاهیم مقدس مانند علم و آزادی را متوجه شدند و نخواستند مانند هند قربانی کمپانی هند شرقی انگلیس و یا مانند ویتنام قربانی جنگ pro-democracy تکثیر دموکراسی فریبکارانی مانند جوبایدن و یا جان. اف. کندی بشوند. در ویتنام ایالات متحده باmottoشعار دموکراسی خواهی وارد شد و به آمار خودشان 000 و 500 .5 نفر را با گاز خردل، عامل نارنجی، سلاحهای میکروبی و غیره به خاک و خون کشید. اگر کمی دقت کنیم سروصدا راه انداختن و یا توسل به احساسات برانگیخته شده و دادن pattern الگوی جایگزین مانند کشور اسلامی americanized شده (یعنی خنثی سازی دین قشر حزب الهی کشور شما) روش mobilize حرکت اجتماعی راه انداختن masses عوام آمریکایی است. چه قشر حزب الهی و مؤمن کشور شما دیو باشند و چه فرشته عشق churub و دلبری زیبا، این که مردم یک کشور را با هیاهو و sensationalism مطبوعاتی و بدن جذاب سوپر مدلها و یا قشر فقیر دانشجو که با cinematography سینما و دنیای makebelieve و وعدههای مبتنی بر توان دیگران و فرهنگ مصرف زدگی مفرط تحت تسلط و فضای تصنعی فکری حاکم بگیرند مطلبی است که برای جامعه شناخته شده است و منجر به گسترش علم و آگاهی نمیشود. شاید چند فرد بی تجربه عامی و احساساتی که به راحتی در مونیتور gadgetخود غرق در احساسات میشوند به شور و هیجان بیایند اما از sensationalism , demogogyعوام فریبی جامعهای به جز مصرف زده و مقلد دیگران چیزی حاصل نخواهد شد. جامعهای که هر چه میگوید کپی دیگران است: مسئله مسئله دیگران، احساسات وارداتی و فرمایشی و پاسخ هم پاسخ دیگران.
the fallacy of many questions: یکی از مغالطاتی که در rhetoric فاشیسم ضد اندیشه که به وسیله مجموعهای از media، pseudo-university شبه دانشگاه و propaganda البته بیشتر در سطح افراد فاقد تحصیلات آکادمیک رایج است، عوض کردن موضوع سخن در زمان ناتوانی در ارائه برهان، شکست در حین بحث و argumentation و یا احساس توفق logic اندیشه ضد rhetorics لفاظی غیر دستوری، غیر منطقی، غیر علمی و عامیانه هواداران مطلبی توهمی و حتی ماسازگار با فلسفه روز دنیاست. متاسفانه آقای آزادی طلب متوجه غیر منطقی بودن و بیمعنایی جملات خود نمیشوند. علاوه بر این، هر گاه مطلبی به گفتگو گذاشته میشود به موضوعی دیگر پرش دارند. دوم، نامربوط بودن کامنتهای ایشان به موضع صفحه وموضوع کامنت مورد ارجاع ایشان کاملا قابل مشاهده است که برای روشن شدن ذهن ایشان در باکسی دیگر ارائه خواهم کرد. سوم، عدمرعایت آکادمیک سطح استدلالی و سطح موضوعی. کشاندن موضوعی در مورد سلبریها به موضوعی مبنایی به وضوح بی ربطی است و علاوه بر این وقتی interlocutor یک سخنور در گفتگویی از ابتدا برای مصادره به مطبوب هیچ یک از اصول زبانی Grice (ربط، همکاری، اختصار...) را از ابتدا رعایت نمیکند و هر چه به ذهنشان میرسد میگویند دچار توهم واقناع شخصی میشود. اساسا این گونه مخاطبین اینترنتی غیر آکادمیک تحت فضای رسانهای و شبه-روشنفکری بیپایه هر سخنی را به موضع تنفر از دین ومینای دین میکشانند. اگر به Record کامنتهای از این دست توجه شود، روشن میشود که هر موضوعی و هر صفحهای را به رد دین و کتب مورد باور قشر دیندار جامعه خود میکشانند و یکی دو مغالطه تکرای را در همه جا به کار میبندند و مصادره به مطلوب میکنند. موضوع سلبریتیها چه ربطی به صدق و کذب ادعای قرآن دارد؟
اشکال 9/ رأی صادر کردن مانند این غلط است و یا کار شوخی مانند ایشان که 7 صفحه کامنت را فقط نام می برند و می گویند حد دارد! به جای طرح هفت گزاره و ئرداختن هم دلانه به محتوی آنها به جای فله ای همه آنها را رأی صادر کردن و پس از نام 7 صفحه را بردن متنی از سایت دیگر را کپی می کنند و به عنوان جوابیه تحویل می دهند! آقای عاشق فیلم و رؤیاهای هالیوودی اگر از خودت یک خط نوشتی و اگر دست از کپی کردن سایت های دیگر برداشتی انوقت یک خط حرف زده ای.
اشکال 8/ ایشان به مخاطب عنوان مدافع اسلام و قرآن داده است. در حالی کامنت گذار مقابل اولا اسلام را نمی شناسد، دوما مدافع بودن را ایشان به عنوان ناسزا به کار می برد در صورتی که خود ایشان تا قبل از اولین کامنت شان در این صفحه تظاهر به عقیده به دین می کردند و علاقه به مباحث روشنفکری دینی. با وجود این که مخاطبین را داشتند فریب می دادنند و در لوای طرفدار دین روشنفکرانه می خواستند تخریب کنند این نوع فکر را. این نشان می دهد که ایشان troll فضای اینترنتی هستند که اهل اندیشه و بحث علمی نیستند. واقعا دروغ و شیادی is in the DNA فاشیسم مدعی امروزی بودن .
اشکال 7/ بی معنی بودن structre ها ساختارهای متون ایشان. اگر دقت بفرمایید در punch line متون ایشان در مهمترین نقطه اشکال دستوری هست که جمله را بی معنا می کند. مثال: " در حالی این دوست مدافع اسلام و قرآن نسبت تحریف و بی دقتی و نداشتن سواد زبان شناختی و زیر پاگذاشتن اصول هرمنوتیک و بی توجهی به زمینه و کانتکست متن و تفسیرهای ناسازگار با آن را به منتقد قرآن و اسلام می دهد و دم از آن می زند که این اتهامات در درجه اول در باب ادعاهای غلو شده و بعضا کذب و نادرست ایشان در باب اسلام و تفسیرهایی که از آنها می کند نیز وجود دارد و مبتنی بر همین ایرادات است . " این utterance باید یک ساخت مرکب باشد که بخش دوم بند پاسخ یا پیرو باشد اما با خوانش بند اول متوجه می شویم که بند دوم بی ربط است و نه line of argument ربط منطقی بند اول ادامه یافته و نه موضوع بند اول ادامه پیدا کرده. در بند اول ایشان می گویند "در حالی که امیر ایراداتی به منتقدین می گیرد..." در بند دوم به جای پاسخ بند اول باید گزاره ای با محتوای contrastive متضاد باشد ایشان بند دوم را باز با حرف عطف "و" پاسخ داده که معنای پیوستگی و ربط می دهد نه تضاد : و دم از آن می زند که این اتهامات در درجه اول در باب ادعاهای غلو شده و بعضا کذب و نادرست ایشان در باب اسلام و تفسیرهایی که از آنها می کند نیز وجود دارد و مبتنی بر همین ایرادات است . " بند دوم مغایرتی با بند 1 ندارد و حتی از لحاظ دستوری غلط است: و دم از آن می زند که این اتهامات در درجه اول در باب ادعاهای غلو شده و بعضا کذب و نادرست ایشان در باب اسلام و تفسیرهایی که از آنها می کند نیز وجود دارد و مبتنی بر همین ایرادات است . " بعد از در حالی که.... کلمه عطف در هیچ زبانی در دنیا به کار نمی رود. ایشان که در وسط یک خط جمله گیج می شود به علت گیجی اسیر موبایل و مغالطات می شود. بی دقتی در زبان و بی دقتی در فکر دارد.
اشکال 6/ جهت دار بودن منابع و جهت دار بودن مغالطات ایشان. یک ballanced argument به همه مؤلفه های یک بحث توجه می کند. محمدآزادی طلب نت تنها به افراد و مؤاخذی رجوع می کند کهas such "منبع " نیستند بلکه حتی در آن سطح زیر استاندارد فقط به مخالفان و منتقدین را ارجاع می دهد.
اشکال 5/ non sequitur نتیجه ایشان از مقدمات بیرون نمی آید. ایشان می گویند سایتی گفته که مسلمانان به کسی حمله کردند و جنایت کردند. به غیر از این که همه می دانند لجن مال کردن اسلام الان instructions بی بی سی و اساتید دانشگاهی متنفر از ایران و ایرانی است اما مقدمات باید سالم باشد و صادق. حتی اگر argumentای از لحاظ فرمال درست هم بود باید دید به موضوع مورد ادعای یک فرد متعصب مربوط هست یا نه؟ این که سایت اسلام کوئست چیزی بگوید آزاد است اما این منبع شناخت نیست و مقدمه معیوب است. اشکال دیگر مغالطه بی ربطی است ignorantio elenchi یا irrelevant conclusion نقل قول از اولین کامنت محمد آزادی طلب: " ر باب رفتار و مواجهه اسلام و قرآن با کافران و مشرکان و دگراندیشان بر مبنای خود آیات و جهان بینی قرآنی همان طور که در کامنت قبل نوشتم هر کجا سخن از مهربانی خدا در قرآن آمده منظور مهربانی با خود مومنان و کسانی است که این خدا و دینش را قبول دارند و یا ناباوران و مشرکانی است که می خواهند توبه کنند و ایمان بیاورند . وگرنه در دیسکورس و گفتمان و جهان بینی قرآنی مهربانی و رحمت و دوستی در باب مشرکان و ناباوران وجود و معنایی ندارد که برعکس سراسر مبتنی بر ترویج دگرستیزی و نفرت پراکنی ( hate speech ) و ناسزاگویی به آنها و ابزار تنفر از آنها و در نتیجه ترویج خشونت علیه آنهاست . اینها نمونه ای از تعدادی آیات قرآن در این زمینه است . فتح ۲۹ : محمد فرستاده الله است و کسانی که با اویند بر کافران سختگیر و در بین خود مهربانند . همان طور که می بینید آیه مومنان و همراهان پیامبر را کسانی معرفی می کند که با کافران دشمن و سرسخت اما بین خودشان با مومنان دیگر مهربان هستند . " مسلمانان با خود مهربانند مسلمانان با کافران سختگیرند --------------------------------- ترویج خشونت اسلام 1. ایشان نمی گویند که زمان و مکان این گزاره کجاست و کی است. 2. ایشان تفسیر متخصص مفسر دین شناس را با یک کلمه مهمل می خواند و نمیخواند و نمیفهمد. 3. ایشان به ترجمه مراجعه کرده است و به اختلاف فهم یک عرب زبان و فارسی زبان و اختلاف احتمالی خوانش توجهی نمی کند. 4. ایشان معنای کافر را با تعمد نادیده می گیرد. خوب این کافر یعنی چه و چه کار کرده. در فاشیست-لیبرالیست ترین مراکز اعمال قانون نیویورک دموکراسی هم اینطور مصادره به مطلوب نمی کنند و شما miranda rights دارید. شما باید مرجع کافر و فرد مورد نظر را در نظر بگیرید. اسلام بد قبول. اما در جامعه مدرن مستحق مجازات می شوند مثلا اگر meseria قصد کشت آنها اثبات شود. شما برای مسلمانان حق مجازات قاتل و جانی حمله کننده و متخاصم قائل نیستید . شما آنها را مانند skin head های امروز به یک فرد آسیایی تبار که تنها جرمش غیر اروئایی بودن است نگاه می کنید. 5. هر متن تاریخی دارای اطلاعات تاریخی و بستر اجتماعی است. آخر شما این که کفار که بودند و چه کرده بودند و چه می خواستند بکنند و چه کرده بودند و چه گفته بودند تعمدی یا سهوا اصولا به اش فکر نمی کنید. 6. اگر ذهن شما در اثر سخنان دو تا استاد دانشگاه آزاد و یا حداکثر دانشگاه تهرانی درجه 8 و از کودکی با عاشق بت من و تصاویر monitor پر از sentimentalism شده بهتره است کمی ذهن خود را مطالعه کنی. بهتر است دانشگاه و موبایل را کمی زیر ذره بین بگذاری.
اشکال 4/ عدم observance of source authenticity and sufficiency اشکال واضح کامنت های محمدآزادی طلب به غیر از پنهان کردن تنفر از قشر دیندار و یک سنت فکری ، عدم رعایت اصول تحقیق علمی ، اعتبار آنها و کفایت آنهاست. hate speech که به mobile head ها آموزش داده شده دروغ گفتن در مورد موضع خود و پنهان کردن تنفری است که مبنای سخن است. آنچه می گوید فحاشی و hate speech و لجن مال کردن یک سنت فکری است نه شناخت آن. جالب است ایشان با چهار کلمه اسم براهین را می آورد و آخر این اسامی می گویند غلط است یا حدی دارد!!! hack-logic حرف زدن شوفر تاکسی taxi-talk هم اینقدر مصادره به مطلوب نیست. نام چندین برهان را می برند و آخرش حکم صادر می کنند که غلط است. خوب آقای troll شما از اسلام متنفرید قبول . اسلام غلط است قبول. چرا؟ ایشان مطالب نامربوط یک سایت دیگر را کپی می کنند و میگویند در فلان سایت فلان سئوال شده و جواب سئوال سایت دیگر را اینجا پیست میچسبانند ! نگاه به ارجاعات ایشان گولد کوئست، فلان سایت ضد فلانی و یا منبع دارای گرایشات خاص ، و یا سروش و عبدالکریمی است!! در بالا اعتراف می کنند که در مورد زمان ها و مکان های مختلف و افراد مختلفی سخن گفته اند مثلا عمر و عثمان ، بعد در کامنتی بعدی همه چیز را به پیغمبر اسلام نسبت ناروا می دهند. آقای محمد آزادی طلب تعصب و تنفر به ضرر خود شماست. رو به تحقیق و شناخت علمی بیاورید اگر واقعا باوری داری که اثبات کردی با ad hominum تخریب قشری که مورد حمله بی بی سی و قشر دانشگاهی شهرت طلب متبختر است قصد شناخت ندارید. گولد کویست و سروش و عبداکریمی منبع شناخت اسلام نیست. سروش credential علمی در فلسفه ندارد و کسی به او گوش نمی کند. مدرنیته سنت او pseudo-problem مسئله کاذبی بود. همان اشکالی که به شریعتی می گرفت به خود او وارد بود. اگر روزی به جای سرو صدا کردن و لجن مال کردن ایران و فرهنگ سعدی و حافظ و پدر و مادر خودت متوجه hollow بودن بی بی سی و تخریب ایران و ایرانی شدید ، روش علمی و تحقیق با academic integrity صداقت علمی پیشه کنید. البته trollمانند شما در فضای virtual فراوان است و همه با لحن dogmatic شما آشنا هستند. برای شناخت کفر برای شناخت anaximander بزرای شناخت دگماتیسم لیبرال- دموکراسی به خود منبع دست اول و authentic باید رجوع کرد . نه سایت اسلام کوئست و یا نظرات عبدالکریمی که شما برای تظاهر به باور به دین ، حتی سخن این استاد دانشگاه را هم distort می کنید. لیبرال- فاشیسم را از دانشگاه جورج واشنگتن باید دنبال کرد و اسلام را حوزه نجف و قم در کشور شما نه از متنفرین از اسلام! اسلام بد و اسلام تنفر آمیز! اما این چه که شما می گویید اسلام نیست این عقده گشایی و ابراز تنفر است.