اندیشهفلسفهخردگفتگوحکمتمعناپرسشفرهنگ
Sociology
Hadi Samadi: Social Justice and Human Nature
Psychology and evolutionary biology carry lessons for social justice—from the conflicting tendencies of moral hypocrisy and fairness to an evolutionary reading in defense of justice. The literature and cinema of the marginalized, by fostering empathy, are a step toward reducing inequalities and should not be dismissed.
In the views of political thinkers such as Aristotle, Hobbes, Locke, and Rousseau, there was a close connection between their political opinions and their psychological views on human nature. With the increasing specialization of the sciences in the twentieth century, this link was severed, and political thinkers left the study of human nature to psychology and biology.
In recent decades, with the expansion of empirical approaches in the humanities, the path of the predecessors has been continued in a new direction, and attention has once again been paid to human nature in the study of politics. The difference being that this time, human nature was examined empirically.
In this talk, held on February 20th, World Social Justice Day, in the Didgah group of the New Circle, Hadi Samadi explains what new implications evolutionary psychology and biology have for social justice.
The first part of the talk points to findings that simultaneously demonstrate the existence of two conflicting tendencies in humans: findings based on the existence of moral hypocrisy (which show we preach fairness but do not act fairly) and findings that, in the opposite direction, indicate the existence of fairness, especially in children. Examining the conditions under which each of these two conflicting aspects predominates within us holds instructive lessons for achieving a more just world.
The second part states that, contrary to a more traditional reading that used the theory of evolution to defend increasing inequalities, there is a perspective from biological evolution in defense of a just world.
The final part states that psychological findings show that literature and cinema that deal with the marginalized in society can be an important step toward increasing public empathy to reduce unjust inequalities, and therefore should not be dismissed with the label of "blackwashing."
.
.
Social Justice and Human Nature
Speaker: Hadi Samadi
Download the audio file of this session
Listen on Anchor | Spotify | Castbox
.
.
Discussion2 comments
در mainstream philosophy در جریان غالب فلسفه غرب یک حس مقابله و ضدیت غیر منصفانه نسبت به Christianity مسیحیت مشاهده می شود. تجربه گرایی، طبیعت گرایی، اوپریشنالیسم و فیزیکالیسم در شکل غالب خود ( شاید نه در تمامی افراد بدون استثناء ) بلکه در جریان حاکم مقابله با مسیحیت و به شکل غیر منصفانه ای مقابله و شاید بتوان گفت دشمنی با مسیحیت دارد. پس از دورانی با ظهور افرادی غیر طبیعی که مطالعه سبک زندگی و سلامت روانی ان ها توصیه پذیر است باز به شکلی غیر منطقی ضدیت ب ا کاتولیسزم مسیحی تبدیل به ضدیت و دشمنی و تعصب ضد دینی شد. با فرض باطل بودن باور دینی ، هنوز این مواضع مبتنی بر برهان و انصاف نبوده اند. فلاسفه ای با سبک زندگی بسیار غیر متعارف و سلامت روحی قابل مطالعه دین را تحقیر ، تحقیر، تحریفو و با مغالطات تنزیل به خرافه کردند . بسیار خوب مدعی علمی بودن شدند که می دانیم روششان و گفته هایشان نه تطابق با روش معمول دانشمندان داشت و نه موضعشان بر پایه برهان بود و هست. ان ها مفهوم خدای دین را کاذب فرض کردند و جای ان تکامل را گذاشتند. تکامل تبدیل به کلاه جادویی شده که همه چیز از توی ان بیرون می اید: ذهن، زبان، معرفت، تکامل جانوران، تکامل گیاهان، حتی جهان غیر زنده! آیا این نا معقول نیست که طبیعت ای که حتی بوجود امئنش و یا وجود بدون توضیح اش قابل توضیح در چهارچوب نگاه تکامل نیست و یا ناقص و مبهم است بر جای خدا بنشیند.
استاد جان، مطلب این صفحه ارتباطی به اثبات خدا و دین ندارد. پر واضح هست که فایل رو نشنیده اید. که اگر شنیده اید، متوجه ربط نوشتارتون به بحث نمی شم. جز اینکه خب مبنای بحث ادعاهای دینی نیست. گمان می کنم این نظرتون رو ذیل تمام بحث های فلسفی که مبنای تجربه و علم و طبیعت (هر چیزی جز دین) دارند پیوست کردید.