سروش دباغ، زادهٔ ۱۳۵۳ در تهران، پژوهشگر فلسفه، دینپژوه، مترجم و رواندرمانگر است. او فرزند عبدالکریم سروش است و در حوزههای فلسفه اخلاق، نواندیشی دینی و عرفان مدرن فعالیت میکند.
سروش حاج فرجالله دباغ، مشهور به سروش دباغ، زادهٔ ۱۷ خرداد ۱۳۵۳ در تهران، پژوهشگر فلسفه، دینپژوه، مترجم و رواندرمانگر است. او فرزند عبدالکریم سروش است. دبیرستان را در مدرسه نیکان گذراند و سپس در رشته داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران تحصیل کرد و در سال ۱۳۷۷ دکترای داروسازی گرفت.
او در سال ۱۳۸۱ برای ادامه تحصیل به بریتانیا رفت و در دانشگاه وارویک دکترای فلسفه اخلاق با گرایش تحلیلی گرفت. رساله او درباره دلایل اخلاقی، خاصگرایی اخلاقی و الگوهای عمل اخلاقی بود. پس از بازگشت به ایران، در دانشگاهها و مؤسساتی مانند تربیت مدرس، مفید، شهید بهشتی، پیام نور، دانشگاه آزاد و مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه تدریس کرد. بعدها دوره پسادکتری خود را در دانشگاه تورنتو گذراند و در کانادا به پژوهش، تدریس و رواندرمانگری ادامه داد. او مدیر مؤسسه معرفت و پژوهش در تهران و بنیاد فرهنگی سهروردی در تورنتو است.
تمرکز اصلی دباغ بر فلسفه تحلیلی، فلسفه اخلاق، فلسفه ویتگنشتاین، نواندیشی دینی، عرفان مدرن، فلسفه زبان، سهراب سپهریپژوهی، مولویپژوهی و نسبت دین با اخلاق و زندگی معاصر است. در آثار دینی خود، به امکان نواندیشی دینی، بازخوانی اخلاقی احکام دینی، تجربه دینی، معنویت مدرن و نسبت ایمان با جهان جدید میپردازد.











