زندگی را رو به جلو میزییم، اما رو به عقب میفهمیم.
سورن کییرکگور (۱۸۱۳–۱۸۵۵) فیلسوف، نویسنده و الهیدان دانمارکی و از پیشگامان اندیشه اگزیستانسیالیستی بود. آثار او بر وجود فردی، انتخاب، اضطراب و ایمان تأکید دارند و تأثیر عمیقی بر فلسفه و الهیات جدید گذاشتند.
سورن کییرکگور، زاده ۵ مه ۱۸۱۳ و درگذشته ۱۱ نوامبر ۱۸۵۵، فیلسوف، نویسنده و الهیدان دانمارکی بود. او از چهرههای اثرگذار فلسفه مدرن و از پیشگامان اندیشه اگزیستانسیالیستی به شمار میآید؛ اندیشهای که بر وجود فردی، انتخاب، اضطراب، ایمان و مسئولیت شخصی تأکید دارد.
کییرکگور در کپنهاگ به دنیا آمد و در دانشگاه کپنهاگ الهیات و فلسفه خواند. رابطه عمیق و پیچیده او با پدرش، نامزدی کوتاه و گسست از رگینه اولسن، و درگیری ذهنی با ایمان مسیحی، در شکلگیری آثارش نقش مهمی داشتند. او پس از دریافت ارث خانوادگی، بیشتر عمر کوتاه خود را وقف نوشتن کرد.
آثار کییرکگور اغلب با نامهای مستعار منتشر شدند و از قالبهای گوناگونی چون جستار، خطابه، یادداشت، نامه خیالی و روایت فلسفی بهره میبرند. او با نظامسازی فلسفی، بهویژه فلسفه هگل، مخالف بود و باور داشت حقیقتِ مهم برای انسان، حقیقتی زیسته، درونی و فردی است.
اهمیت فرهنگی کییرکگور در این است که فلسفه را به تجربه اضطراب، انتخاب و مسئولیت فرد پیوند داد. مفاهیمی مانند «جهش ایمان»، «اضطراب»، «نومیدی»، «فردیت» و «مرحلههای زندگی» بعدها بر الهیات جدید، ادبیات، روانشناسی و فلسفه اگزیستانسیالیستی اثر عمیقی گذاشتند.
