داریوش آشوری

داریوش آشوری، زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۳۱۷ در تهران، نویسنده، مترجم، زبان‌پژوه و اندیشمند ایرانی است. او در دبیرستان‌های البرز و دارالفنون تحصیل کرد و سپس در دانشگاه تهران اقتصاد خواند. فعالیت فکری‌اش از جوانی با نوشتن، ترجمه، ویراستاری و کار دانشنامه‌ای آغاز شد و نخستین اثر مهمش، فرهنگ سیاسی، بعدها با عنوان دانشنامهٔ سیاسی به یکی از منابع پرارجاع فارسی در علوم سیاسی بدل شد.

آشوری از چهره‌های چندوجهی فرهنگ معاصر ایران است: هم مترجم فلسفه و ادبیات کلاسیک غرب، هم نظریه‌پرداز زبان فارسی مدرن، هم نویسنده در حوزهٔ مدرنیته، فرهنگ و علوم انسانی. منابع کتاب‌شناختی فارسی نیز او را نویسنده، مترجم، زبان‌شناس و اندیشمندی معرفی می‌کنند که آثارش در علوم سیاسی، علوم اجتماعی، فلسفه، زبان‌شناسی و نقد ادبی گسترده است.

مهم‌ترین سهم آشوری در فرهنگ معاصر فارسی، کوشش برای توانمند کردن زبان فارسی در بیان مفاهیم مدرن است. او در آثاری مانند بازاندیشی زبان فارسی، زبان باز و فرهنگ علوم انسانی نشان می‌دهد که زبان فارسی برای رویارویی با فلسفه، علوم اجتماعی، فناوری و دانش مدرن نیازمند گسترش واژگانی، ترکیب‌سازی و سبک روشن‌تر نوشتار است.

در همین مسیر، آشوری واژه‌ها و برابرنهادهایی مانند گفتمان، همه‌پرسی، آرمان‌شهر، رهیافت، درس‌گفتار و بسیاری ترکیب‌های دیگر را در فارسی معاصر جا انداخت یا رواج داد. دربارهٔ فرهنگ علوم انسانی او نیز گفته می‌شود که شامل صدها ترکیب و واژهٔ تازه برای گسترش زبان فارسی در حوزهٔ فلسفه و علوم انسانی است